ายปลอมได้
ทว่า ต่อให้ใช้วิธีตบตาเช่นไร การคิดอยากจะออกไปจากทะเลทรายดำแห่งนี้นั้น มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
แต่ในฐานะที่เขาเป็นคนที่เคยมาเมืองเฮยตูแล้ว แน่นอนว่าเขาย่อมต้องมีวิธี!
กู้ไป๋อีเอากริชเล่มหนึ่งออกมา ก่อนจะใช้กริชเล่มนั้นกรีดมือตัวเอง
เลือดสีแดงสดที่ค่อย ๆ หยดลงบนพื้นทะเลทรายดำนั้นได้ก่อตัวขึ้นเป็นลวดลายลวดลายหนึ่ง กู้ไป๋อีถ่ายเทพลังชีวิตเข้าไปในลวดลายนั้น และกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “อีกาดำ!”
แสงสีแดงโลหิตนั้นได้ส่องสว่างขึ้น และอีกาสีดำตัวหนึ่งก็บินพุ่งออกมาจากกองเลือดกองนั้น
“เฮ้อ! นี่ไม่ใช่นายท่านกู้หรอกเหรอ นึกไม่ถึงว่าท่านจะกลับมาที่เมืองเฮยตูอีกครั้ง ที่ท่านมาเมืองเฮยตูในครั้งนี้ก็เพื่อที่จะไปท้าประลองที่นั่นอย่างนั้นเหรอ?” อีกาดำยิ้มพลางกล่าว
กู้ไป๋อีกล่าวถาม “หากไม่ได้เข้าไปท้าประลองที่นั่นก็จะเข้าไปเมืองเฮยตูไม่ได้หรือไง?”
อีกาดำตอบ “แน่นอนอยู่แล้ว กฎของเมืองเฮยตูนายท่านกู้ก็น่าจะรู้ดีอยู่แล้ว อยากจะกลับเข้าเมืองเฮยตูเป็นครั้งที่สอง ก็จำเป็นต้องไปที่นั่น มิเช่นนั้นแล้วคงต้องเชิญนายท่านกู้กลับไปเสียแล้วล่ะ!”
อีกาดำมองไปรอบ ๆ อย่างพิจารณาและกล่าวว่า “แต่การที่นายท่านกู้จะออกไปจากทะเลทรายดำแห่งนี้มันก็ใช่ว่าจะง่าย เหตุใดถึงไม่ลองดูสักตั้งล่ะ ด้วยความสามารถของนายท่านกู้แล้ว หัวหน้าของพวกข้านั้นชื่นชมมาโดยตลอด บางทีท่านอาจจะมีชีวิตรอดออกมาจากที่แห่งนั้นก็ได้”
กู้ไป๋อีก
