แต่น้อย นางยิ้มพลางกล่าวว่า “ข้าเริ่มสงสัยซะแล้วสิ ว่าสาวน้อยอย่างเจ้าจะให้ข้าตายทั้งเป็นเช่นไร”
มู่เฉียนซีมองนางด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ข้าคิดว่า เจ้าคงจะชื่นชอบใบหน้านี้ของเจ้ามากใช่ไหมล่ะ เช่นนั้น ข้าจะลงมือกับใบหน้าของเจ้า!”
มือข้างหนึ่งของมู่เฉียนซีกำกระบี่ มืออีกข้างถือเข็มยาและวางลงบนใบหน้าของหญิงสาวอสรพิษ จากนั้นก็ค่อยเลื่อนวนไปมาบนใบหน้านางอย่างเชื่องช้า
ในขณะที่ปลายเข็มอันแหลมคมจรดลงบนใบหน้าของนางนั้น มู่เฉียนซีก็รับรู้ได้ถึงความตื่นเต้นจากหญิงสาวผู้นี้
หญิงสาวอสรพิษกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “สาวน้อย เจ้ากล้าก็ลองดู! ข้า…ข้าจะไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่”
มู่เฉียนซีกล่าวเย้ยหยันว่า “ไม่มีทางปล่อยข้าอย่างนั้นเหรอ ผู้พ่ายแพ้อย่างเจ้าจะมีปัญญาทำอะไรข้าได้!”
หากไม่ทำให้ใบหน้าของนางมีสีสันสักหน่อย นางก็คงไม่ยอมพูดความจริงออกมาอย่างแน่นอน!
ยังดีที่หญิงสาวผู้นี้เป็นถึงรองเจ้าสำนัก ในศีรษะของนางคงจะไม่มีพิษชนิดนั้นอยู่ มีเพียงนางเท่านั้นที่สามารถทำให้รู้ว่าฐานที่มั่นของสำนักขวางโซ่ว (สำนักสัตว์คลั่ง) อยู่ที่ใด
ฉึก! เข็มยาของมู่เฉียนซีเจาะลงบนใบหน้านางแล้ว
อ๊า! หญิงสาวอสรพิษส่งเสียงกรีดร้องออกมาดังลั่น
“ข้าจะฆ่าเจ้า…ข้าจะฆ่าเจ้า…” หญิงสาวอสรพิษตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวดใจพลางเอามือปิดใบหน้าตนเอง
นางมีความภาคภูมิใจในทักษะการใช้พิษของตนเองมาก แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าสาวน้อยผู้นี้นางกลับอ่อนแอยิ่งนัก
