็นับว่าไม่เท่าไหร่ แต่มีพลังอยู่บ้างเช่นนี้ก็ดี เช่นนี้ก็จะได้ไม่ต้องตายในกำมือข้าเร็วเกินไปนัก เดี๋ยวมันจะไม่สนุก!” หญิงสาวอสรพิษเยาะเย้ย
สีหน้าของมู่เฉียนซีเคร่งขรึมลง “ข้าว่า เจ้ารนหาที่ตายแล้วล่ะ!”
หัวหน้าโรงประมูลกล่าว “นายท่าน นายท่านจื่อโยวกับท่านผู้นั้นล่ะ?”
ตอนนี้หัวหน้าโรงประมูลไม่คิดว่าพวกเขาสองคนจะสามารถพลิกผันสถานการณ์กลับมาได้ เขาหวังแค่ว่าให้นายท่านผู้มีพลังแข็งแกร่งยากที่จะหยั่งถึงผู้นั้นปรากฏตัวออกมา
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “จื่อโยวนะเหรอ เขาออกไปจากเมืองชางหมางตั้งนานแล้วล่ะ”
ตอนนี้ในใจของหัวหน้าโรงประมูลก็สั่นสะท้านขึ้นด้วยความหวาดกลัว นี่หมายความว่าความหวังสุดท้ายจะไม่มีแล้วอย่างนั้นรึ
“แต่ว่า รับมือกับคนพวกนี้ จำเป็นต้องให้ปีศาจอย่างจื่อโยวลงมือด้วยเหรอ”
“แต่…”
ฟ่อ! ในตอนนี้เอง บรรดางูพิษก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง!
มู่เฉียนซีโบกมือ แล้วเข็มยาก็พุ่งออกไป เป้าหมายคืองูพิษเหล่านั้น!
มู่เฉียนซีโยนขวดยาขวดหนึ่งให้หัวหน้าโรงประมูลพลางกล่าว “กินยาแก้พิษก่อน รอให้พลังของเจ้าฟื้นฟูกลับมาได้แล้ว เจ้าคิดว่าความแข็งแกร่งของโรงประมูลของพวกเจ้าจะรับมือไม่ได้อย่างนั้นเหรอ”
หัวหน้าโรงประมูลกล่าว “นายท่านช่วยแก้พิษให้ข้าได้เหรอ!”
“อย่ามัวแต่พูดมาก รีบกินซะ!”
“ขอรับ!”
หญิงสาวอสรพิษยิ้มพลางกล่าว “สาวน้อย เจ้าอย่าคิดนะว่าการที่เจ้าเข้าใจเรื่องพิษนิด ๆ หน่อย ๆ แล้วจะสามารถแก้พิษในวันนี้ข