มด แต่มันก็สามารถช่วยบรรเทาได้ใช่หรือไม่?”
จิ่วเยี่ยพยักหน้า “อืม!”
มู่เฉียนซีรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันใด “ยอดเยี่ยมไปเลย ตอนนี้ข้าไม่รู้ว่าจะจับต้นชนปลายยังไงดี แต่ของสิ่งนี้ปรากฏขึ้นแล้ว เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เร่งด่วนมาก”
จิ่วเยี่ยเอ่ยถาม “ซีจะประมูลมันให้ข้าเหรอ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าประมูลเองไม่ได้เหรอ”
“ข้าไม่มีเงิน”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้น เจ้าหมอนี่ลงมือใหญ่โตมาโดยตลอด มาบอกว่าไม่มีเงินเช่นนี้ ใครจะเชื่อ
“ซีไม่อยากให้ข้าเหรอ?” ดวงตาอันเย็นยะเยือกคู่นั้นจ้องมองไปที่มู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีพยักหน้า “ได้ได้ได้! ข้าให้ก็ได้ ถึงอย่างไรผู้นำตระกูลอย่างข้าก็ไม่ได้ขาดแคลนเงินทองหรือหยกวิญญาณอะไร ก็ถือซะว่าเป็นของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ข้ามอบให้องค์ชายจิ่วเยี่ยก็แล้วกัน”
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “เจ้าดีใจหรือไม่?”
“ดีใจ!” จิ่วเยี่ยมองมู่เฉียนซีอย่างลึกซึ้ง
เขาคว้ามู่เฉียนซีมากอดอีกครั้ง และกล่าวข้างหูนางว่า “ของที่ซีมอบให้ ข้าต้องดีใจอยู่แล้ว หากซีมอบตัวซีให้กับข้า ข้า…”
จิ่วเยี่ยยังพูดไม่ทันจบ มู่เฉียนซีก็พูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่โกรธเคืองว่า “จิ่วเยี่ย เจ้าฝันไปเถอะ!”
และในตอนนี้เอง เสียงผู้คนก็เริ่มเสนอราคากันขึ้นมาอย่างดุเดือด!
“ร้อยล้าน!”
“ร้อยห้าสิบล้าน!”
“สามร้อยล้าน!”
ถึงแม้พวกเขาจะไม่รู้ว่าของสิ่งนี้จะมีประโยชน์อันใดต่อพวกเขา แต่พวกเขาก็คิดที่จะเดิมพันสักตั้ง หากได้ของสิ่งนี้มา
