มู่เฉียนซีกล่าว “หยุดพูดไร้สาระกับพวกเขาได้แล้ว เดินทางมาก็ตั้งนานแล้ว เข้าเมืองไปพักผ่อนกันก่อนเถอะ!”
“ตกลง!” เหยียนเซี่ยฉีพยักหน้า
มู่เฉียนซีและพรรคพวกทุบตีองครักษ์ที่หน้าประตูเมืองอย่างหยิ่งผยอง จากนั้นก็เดินเข้าเมืองไปอย่างโอหัง
สองสาวงามที่มีเสน่ห์กลายเป็นเสือตัวเมียที่กางเขี้ยวและกรงเล็บในพริบตา มุมปากของนายน้อยหู่โค้งขึ้นเล็กน้อย สาวงามทั้งสองช่างน่าหลงใหลจริง ๆ!
นายน้อยผู้นี้เริ่มสนใจพวกนางมากขึ้นเรื่อย ๆ เสียแล้วสิ!
คนผู้หนึ่งที่อยู่ด้านข้างเขาเอ่ยขึ้น “เช่นนั้นคุณชาย ให้พวกเรา…”
นายน้อยหู่หัวเราะและกล่าวว่า “อย่าเพิ่งใจร้อนไป เมื่อถึงงานประมูลค่อยซื้อของดี ๆ สักสองสามอย่างให้ ถึงตอนนั้นพวกนางก็คงเชื่อฟังอย่างว่าง่าย ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนไป!”
หลังจากเข้ามาในเมืองได้แล้ว ก็ไม่มีใครกล้ามาสร้างปัญหาอีก!
เนื่องจากการประมูลแห่งเมืองชางหมางกำลังจะเริ่มขึ้น ทั่วทั้งเมืองชางหมางจึงคึกคักอย่างหาที่เปรียบมิได้ ราคาของโรงเตี๊ยมทั้งหมดก็ล้วนพุ่งสูงขึ้น
เหยียนเซี่ยฉีกล่าว “นี่มันเมืองแห่งการค้าที่ไหนกัน! เห็นได้ชัดว่าเป็นเมืองแห่งการแจกจ่ายทรัพย์สิน”
“ท่านลูกค้า ห้องพักของเราที่นี่เต็มแล้ว เหลือเพียงแค่ห้องชั้นดีสี่ห้องสุดท้ายและราคาค่อนข้างแพง! หนึ่งคนหนึ่งหมื่นหยกวิญญาณระดับสูงต่อหนึ่งคืน”
เมื่อต้องจ่ายหยกวิญญาณมากขนาดนี้ เจ้าเมืองเหยียนจึงรู้สึกปวดใจเล็กน้อย อีกทั้งนี่ยังเป็นราคาต่อห