าสักสองสามเข็มดีไหม?”
“ซีช่วยข้าอาบน้ำก็พอแล้ว”
“เจ้าแน่ใจนะว่าจะได้ผล?”
“ซีลองดูแล้วจะรู้เอง”
สุดท้ายจิ่วเยี่ยก็ถอดเสื้อผ้าของมู่เฉียนซีออกจนหมด แล้วอุ้มนางไปไว้ในอ่างอาบน้ำ
จากนั้นเขาจึงปลดเปลื้องเสื้อผ้าบนร่างของตนเองแล้วเดินตามเข้าไป อ่างอาบน้ำมีขนาดใหญ่มาก ซึ่งมันสามารถรองรับพวกเขาทั้งสองคนได้
จิ่วเยี่ยมองไปที่มู่เฉียนซีและเอ่ยเสียงแผ่วเบาว่า “ข้าช่วยซีก่อนหรือซีอยากช่วยข้าก่อน”
มู่เฉียนซีรีบตอบ “แน่นอนว่าข้าลงมือก่อน”
นางลงมือก่อน นับว่านางได้เปรียบแล้ว เกรงว่าเมื่อถึงเวลานั้นนางก็ไม่มีเรี่ยวแรงเหลือให้ลงมือแล้ว
จิ่วเยี่ยไม่ได้ปฏิเสธ “ในเมื่อซีกระตือรือร้นมาก เช่นนั้นก็มาเถอะ!”
ช่วยจิ่วเยี่ยอาบน้ำ!
มันเป็นครั้งแรกอย่างแน่นอน
เมื่อนึกถึงวิธีการเมื่อก่อนของจิ่วเยี่ยที่มู่เฉียนซีจำได้เล็กน้อย นางก็ลงมือเลียนแบบเขา
สัมผัสที่เหมือนขนนกนั้นทำให้หัวใจของจิ่วเยี่ยสั่นระรัว เขากำหมัดแน่น!
เมื่อเห็นเส้นเลือดที่ปูดโปนบนร่างกายของจิ่วเยี่ย มู่เฉียนซีก็รีบผลักเขาออกไป
ปัง!
จิ่วเยี่ยตกลงไปในน้ำ มู่เฉียนซีกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “จิ่วเยี่ย เจ้าจะทนไม่ไหวแล้ว ยังจะทรมานตัวเองอีกทำไม? เจ้าจะกลับไปที่แดนคุกตอนนี้หรือจะให้ข้าออกไปจากที่นี่แทน”
ฟึ่บ!
จิ่วเยี่ยรีบพุ่งออกมาจากน้ำ และโอบตัวของมู่เฉียนซีไว้ในอ้อมแขน
“แต่ข้าต้องการใกล้ชิดกับซี และเมื่อข้าเริ่มลงมือ มันก็จะทนไม่ได้ ข้าไม่สามารถควบคุมมั
