สตรี!
เจ้าเมืองเหลยตกตะลึงเบิกตาค้าง
เขาส่ายหัวแล้วกล่าว “ข้าไม่รู้ พวกเขาเพียงแค่ส่งคนให้นำสัตว์พิษมามอบให้ หลังจากรับคำสั่งจากพวกเขาแล้วข้าก็ไม่ได้ใกล้ชิดกับพวกเขาอีก”
“ดูเหมือนว่าจะถามอะไรเจ้าไป ก็คงไม่ได้ความแล้ว?” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงขรึม
เย่เฉินได้จัดการธุระเรื่องเมืองเหลยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ที่ควรฆ่าก็ได้ฆ่าไปแล้ว ที่ควรจะปราบปรามก็ได้ปราบปรามไปแล้ว ด้วยวิธีการของเย่เฉิน อย่างไรเสียก็สามารถจัดการได้อย่างสบาย ๆ
เย่เฉินกล่าว “นายท่าน ข้าอยากที่จะย้ายตระกูลเย่มาที่เมืองเหลย”
มู่เฉียนซียิ้มแล้วเอ่ยล้อเขา “ว้า! เจ้าทำใจที่ละทิ้งคนงามเซี่ยฉีได้หรือ?”
เย่เฉินกล่าว “ตำแหน่งที่ตั้งของเมืองเหลยนั้นดีกว่า อีกทั้งยังสามารถเป็นปราการป้องกันของเมืองเหยียนได้ เมืองเหยียนก็จะไร้ซึ่งความกังวลอีกมากมาย สามารถที่จะขยับขยายตัวได้มากขึ้น”
มู่เฉียนซีพยักหน้าแล้วกล่าว “ข้าเองก็คิดเช่นนี้ ดังนั้นแล้วเจ้าจงไปทำเถิด!”
“ขอรับ!”
มู่เฉียนซีและกู้ไป๋อีจึงได้อยู่ที่เมืองเหลยต่อ นางถามขึ้น “เสี่ยวไป๋ เจ้าคิดเห็นอย่างไรกับสำนักขวางโซ่วนั่น?”
กู้ไป๋อีกล่าว “การใช้พิษในการควบคุมสัตว์วิญญาณเป็นวิธีการที่แปลกประหลาด เกรงว่าพวกเขาคงเชี่ยวชาญวิชามารบางอย่าง เป้าหมายของเขาคงไม่ใช่เล็กๆ เกรงว่าทั่วทั้งดินแดนตะวันออกจะไม่สงบสุข คุณหนูใหญ่แน่ใจหรือว่าจะเข้าไปวุ่นวาย?”
มู่เฉียนซียิ้มและกล่าวว่า “อะไรที่จะต้องมาต่
