หญิงสาวชุดดำมองมู่เฉียนซีอย่างพิจารณาพร้อมยิ้มแล้วกล่าว “น้องสาวอย่าได้โกรธเกรี้ยวเช่นนั้นสิ! ข้าแค่อยากจะยืมสัตว์เลี้ยงของเจ้าไปเล่นแค่เพียงไม่กี่วันก็เท่านั้น จะไม่เล่นให้เสียหายอย่างแน่นอน”
สัตว์เลี้ยง!
ดวงตาอันเย็นชาของกู้ไป๋อีฉายแววอันเดือดดาล!
ดวงตาของมู่เฉียนซีก็ยิ่งทวีความเย็นยะเยือกขึ้นไปอีก “เจ้ารนหาที่ตาย!”
“ถึงแม้ว่าข้าจะบังเอิญผ่านไปเก็บเสี่ยวไป๋มาได้ แต่เขาก็เป็นมิตรสหายของข้า และตอนนี้ก็ยิ่งเป็นอาจารย์ของข้าด้วย เจ้าสตรีมีพิษผู้นี้กลับกล้าเหยียดหยามเขา ข้าจะส่งเจ้าไปสำนึกผิดในนรก!”
สตรีมีพิษกล่าว “น้องสาว ปากของเจ้านี่ไม่เบาเลย ต้องการที่จะช่วยบุรุษรูปงามผู้หนึ่ง ก็ต้องมาดูกันว่าเจ้ามีความสามารถนั้นหรือไม่!”
ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ!
งูพิษหลายตัวพุ่งไปทางมู่เฉียนซี
เข็มยาหลายเข็มได้พุ่งออกไปจากปลายนิ้วของมู่เฉียนซี และได้ไปถูกจุดสำคัญของงูพิษเหล่านั้นเข้า!
ซึบ ซึบ ซึบ!
หลังจากที่งูพิษเหล่านี้ได้รับบาดเจ็บ ในตอนแรกนั้นพวกมันยังพยายามดิ้นรนอย่างสุดชีวิต แต่ในตอนหลังพวกมันทำได้แต่เพียงยอมรับชะตากรรม!
สตรีมีพิษตกตะลึงเมื่อพบว่างูพิษอันเป็นที่รักของนางต้องพิษเข้าเสียแล้ว
“นั่น….มันเป็นไปได้อย่างไร?”
ในตอนนี้เองมู่เฉียนซีได้ปรากฏตัวอยู่ที่เบื้องบนของนาง “พิษเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเจ้า สำหรับข้าแล้วมันมิได้นับเป็นอะไรทั้งสิ้น”
“ในตอนนี้ ข้าจะเอาชีวิตเจ้า!”
“ทักษะเทียนซวน!”
บึ้ม!
ทักษะเทียนซวน
