กเหรอ?”
คำพูดนี้ของมู่เฉียนซีทำให้พวกเขามีสติขึ้น
สีหน้าของผู้เฒ่าเหล่านี้เขียวคล้ำด้วยความโกรธ จากนั้นก็ซีดเผือดด้วยความตกใจ พิษนี้ทำให้เน่าเปื่อยและต้องตาย พวกเขาไม่รู้จริง ๆ
พวกเขากล่าว “สาวน้อยผู้นี้ต้องเดามั่วซั่วเป็นแน่!”
“พวกเจ้าอย่าได้หลงเชื่อสาวน้อยผู้นี้เด็ดขาด”
“……”
มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเจ้าไม่เชื่อก็ตามใจ รอให้ทรมานตายก็แล้วกัน อันที่จริงแล้ว ข้าก็เป็นแค่คนที่ผ่านทางมาในเมืองเหยียนก็เท่านั้น พวกเจ้าจะเป็นหรือจะตาย มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับข้า เย่เฉิน พวกเราไปเถอะ!”
