้ตัวของมู่เฉียนซีก็ได้หล่นลงไปจากหอเสียแล้ว
ปัง!
แสงสีฟ้าอ่อน ๆ ได้ห่อหุ้มตัวของมู่เฉียนซีเอาไว้ การระเบิดทำลายตนเองของบุคคลระดับมหาจักรพรรดินั้นมิอาจที่จะทำอะไรนางได้เลย
อู๋ตี้กล่าวขึ้น “นายท่านไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว!”
สีหน้าของมู่เฉียนซีพลันเปลี่ยนไป “เสี่ยวไป๋เล่า!”
อู๋ตี้ตะลึงงัน “เมื่อครู่ข้ามัวแต่ไปเป็นห่วงนายท่าน จึงได้ลืมเจ้าหมอนั่นไป หอแห่งนี้ก็ได้พังทลายลงแล้ว เขาคงจะไม่โดนทับถมตายไปหรอกกระมัง!”
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นอย่างรีบร้อน “ยังไม่ไปหาตัวเขาอีก!”
ถึงแม้ว่ากู้ไป๋อีจะเป็นคนของตำหนักเป่ยหาน แต่ทว่าเจ้าหมอนี่มีจิตใจที่บริสุทธิ์ของวิถียุทธ์ นางจึงไม่อยากให้เขามาตายไปไวนัก
อีกทั้งยังเป็นการตายโดยการถูกซากตึกถมทับ หากว่าเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป เกรงว่าคงจะได้เป็นที่ขบขันของโลกทั้งสี่ทิศ สุสานของเจ้าหมอนี่คงจะเกิดควันปกคลุมขึ้นด้วยความเร่าร้อนเป็นแน่
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นอีกครั้ง “ยังไม่รีบไปหาตัวอีก!”
เหล่าซากวิหคกระหายเลือดเหล่านั้นก็รู้ว่าผู้ที่โจมตีมิตรสหายของพวกมันนั้นอยู่ในตึกแห่งนี้
รอจนเมื่อตึกทั้งตึกได้พังทลายลงก็ไม่มีอะไรที่จะสามารถบดบังแล้ว ไม่นานนักพวกเขาก็หาตัวบุคคลที่เป็นนิยมของมู่เฉียนซีผู้นี้ได้เจอ แต่จากนั้นที่ตรงนั้นก็ได้ถูกล้อมเอาไว้อย่างรวดเร็ว
มู่เฉียนซีรีบไปหากู้ไป๋อีอย่างรีบร้อน และไม่มีเวลาให้สิ้นเปลืองไปกับเหล่าสัตว์วิญญาณระดับเจ็ดพวกนั้น
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้
