องเหลยพ่ายแพ้แล้ว!”
“เขาแพ้แล้วจริง ๆ ด้วย!
“……”
ท่านเจ้าเมืองเหลยพ่ายแพ้แล้ว ท่านผู้เฒ่าเหลยจัดการกับท่านเจ้าเมืองเหยียนไม่ได้ การต่อสู้ครั้งนี้จะจบลงเช่นไรนั้น ยากที่จะคาดเดาได้!
“พรวด พรวด พรวด!” ตอนนี้เหลยเทียนกระอักเลือดออกมาอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งยังเป็นเลือดสีดำอีกด้วย
ดวงตาของเขาเบิกกว้างจ้องมองไปที่เย่เฉิน “เจ้า……เจ้าวางยาพิษข้า เจ้า……ช่างไร้ยางอายยิ่งนัก……”
เย่เฉินกล่าว “ครั้งก่อนที่ข้าวางยาพิษเจ้า ยังแก้พิษได้ แต่ครั้งนี้พิษที่ข้าวางให้เจ้านั้น แก้ไม่ได้ เจ้าค่อย ๆ สนุกกับมันก็แล้วกันนะ!”
สีหน้าของผู้นำตระกูลเหลยพลันเปลี่ยนไปทันที “เทียนเอ๋อร์!”
รองเจ้าเมืองเหลยได้ล้มลงไปแล้ว บุตรชายของตนเองก็ล้มลงไปเช่นนี้อีก
เขาได้พบเจอกับสาวน้อยผู้วิปริตเข้าแล้ว และตอนนี้เขาทุ่มสุดตัวพุ่งไปที่ชายหนุ่มผู้ที่เย็นยะเยือกราวหิมะผู้นั้นที่ยืนอยู่ในมุมมุมหนึ่ง ตั้งแต่เริ่มต่อสู้ชายผู้นี้ยืนอยู่ในที่ที่ปลอดภัยตลอด ไม่ได้เข้าร่วมต่อสู้ ต้องมีปัญหาเป็นแน่
