ชื่นชมสาวน้อยผู้นี้ แม้ว่านางจะไม่อยากเคารพเป็นอาจารย์ แต่เขาก็ยินดีจะสอนนาง
การต่อสู้ในวันที่สองนั้นดีขึ้นมาก อย่างน้อยมู่เฉียนซีก็สามารถผ่านการโจมตีของกู้ไป๋อีได้มากกว่ายี่สิบกระบวนท่า
และในที่สุดเย่เฉินก็ไม่ได้รับถูกพิฆาตไปในกระบวนท่าเดียว เนื่องจากประสบการณ์การต่อสู้ของเขาที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาจึงทะลวงผ่านเข้าสู่ระดับราชาวิญญาณขั้นที่สองในวันที่สาม
การเลื่อนขั้นอย่างรวดเร็วเช่นนี้ช่างน่าพิสมัยยิ่งนัก!
ทุก ๆ วันมู่เฉียนซีและเย่เฉินต้องถูกทารุณและถูกโจมตีแทบตาย แต่พวกเขายิ่งต่อสู้ก็ยิ่งกล้าหาญมากขึ้น
กู้ไป๋อีกล่าว “เย่เฉิน!”
“หืม!” ตัวตนอันสูงส่งราวกับภูเขาน้ำแข็งที่เคลื่อนไหวได้นี้เป็นครั้งแรกที่เรียกชื่อของเย่เฉิน มันทําให้เย่เฉินรู้สึกปลื้มปีติยินดีจริง ๆ
“ทักษะวิญญาณ!”
“หลังจากนี้เจ้าสามารถฝึกฝนทักษะวิญญาณของเจ้าได้ เจ้าไม่จําเป็นต้องฝึกฝนการต่อสู้จริงอีกต่อไป”
ของล้ำค่าของกู้ไป๋อีถูกสายฟ้าฟาดจนเกลี้ยง แต่หัวสมองของเขากลับไม่ได้ถูกฟาดจนโง่งม
ด้วยสถานะของเขาจึงได้เคยเห็นทักษะวิญญาณมาไม่น้อย เพียงแค่หยิบมันออกมาสักอันหนึ่งก็เพียงพอแล้วสําหรับเย่เฉินในการฝึกฝน
มู่เฉียนซีเองก็มองเช่นกัน ทักษะวิญญาณระดับสูง! สมแล้วที่เป็นของที่ผู้แข็งแกร่งของกองกําลังสำนักนิกายระดับสามนําออกมา
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าเอาไปฝึกเถอะ!”
“ขอบคุณนายท่าน ขอบคุณท่านเสี่ยวไป๋”
ท่านเสี่ยวไป๋!
ใบหน้าของกู้
