ผู้นำตระกูลเหลยขมวดคิ้วเล็กน้อย “มิใช่เหลยหง หรือว่าเจ้าอยากจะต้องพิษของเหลยเทียน”
มู่เฉียนซีกล่าว “ผู้นําตระกูลเหลย เจ้าเข้าใจผิดแล้ว สิ่งที่ข้าต้องการไม่ใช่เหลยหงเพียงคนเดียว แต่เป็นคนรุ่นเยาว์ของตระกูลเหลยอย่างพวกเจ้า ใครก็ตามที่มาร่วมงานเลี้ยงกับเจ้า ก็เข้ามาทั้งหมดเถอะ! จะได้ไม่ต้องมาคอยสู้ทีละคน เจ้าไม่รู้สึกว่ามันยุ่งยากเกินไปหน่อยหรือ?”
ทุกคนสูดลมหายใจเข้าและกล่าวว่า “เข้าไปด้วยกัน?”
“นางเป็นจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่สาม จะสู้กับทุกคนหรือ?”
“สาวน้อยผู้นี้ช่างอวดดีเกินไปแล้ว”
“……”
ผู้นําตระกูลเหลยกล่าว “สิ่งที่เจ้าพูด เป็นความจริงหรือ?”
มู่เฉียนซีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “เจ้าคิดว่าต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้ ข้ายังจะกลับไปกลับมาอีกหรือ?”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ผู้นําตระกูลอย่างข้าก็จะยอมรับคําขอของเจ้า!”
“เข้ามาทั้งหมด!” ผู้นําตระกูลเหลยกวักมือเรียกชายหนุ่มจำนวนหนึ่งขึ้นมาปรากฏตัวบนเวทีประลอง
แต่ก็ไม่ได้มากมายนัก รวมเหลยหงก็มีเพียงแค่ห้าคน มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “คนตระกูลเหลยของพวกเจ้าก็คงทําอะไรไม่ได้! คนแค่นี้คงไม่พอแม้แต่จะอุ่นเครื่องให้ข้า”
ดวงตาของพวกคนจากตระกูลเหลยเหล่านี้กําลังลุกเป็นไฟ เหลยหงกล่าว “สาวน้อย ต่อให้เจ้าจะอวดดีแค่ไหนก็ควรมีขอบเขต!”
ไม่รู้จริง ๆ ว่า จักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่สามผู้หนึ่งไปเอาความมั่นใจมาจากไหนกัน!
มุมปากของมู่เฉียนซียกขึ้นเล็กน้อย “ข้าอวดดีหรือพูดความจริ
