คยได้ยินเรื่องยาแผนปัจจุบันเช่นนี้มาก่อน
“นี่มัน……เป็นไปไม่ได้”
“นี่คงจะหลอกลวงผู้คนกระมัง ไม่มีของขวัญมามอบให้ก็ไม่ต้องมอบก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเอาของเช่นนี้มาหลอกลวงคนอื่นเลย!”
“……”
สิ่งนี้ทำให้คนจำนวนไม่น้อยกล่าววาจาหยาบคายใส่เขา
“ไม่มีทางเป็นเช่นนั้นแน่ ข้าเชื่อท่านพี่เย่!”
ในตอนนี้เอง เหยียนฉั่วฉีไม่คำนึงถึงการห้ามปรามใดใดของท่านพ่อตนเอง ออกตัวมากล่าวแทนเย่เฉิน
เย่เฉินมองเหยียนฉั่วฉีด้วยความซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง ต่อให้ทุกคนใต้หล้านี้ไม่เชื่อเขา ขอเพียงแค่นางเชื่อเขา เขาก็ไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใดแล้ว!
ท่านผู้เฒ่าเย่กล่าว “ข้าเชื่อเฉินเอ๋อร์ ในเมื่อพวกเจ้าไม่เชื่อในประสิทธิภาพของยานี้ ข้าก็จะดื่มยานี้ต่อหน้าทุกคน”
มู่เฉียนซีขมวดคิ้วขึ้น ยาที่เย่เฉินปรุงออกมานี้นางยังไม่ได้ตรวจสอบเลย ไม่กล้ารับประกันว่ามันจะได้ผล
ส่วนเย่เฉินเองก็รู้สึกตื่นเต้นเช่นกัน ถึงแม้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาปรุงยาได้สำเร็จ แต่นี่เป็นยาระดับสูงสุด เขาก็ไม่มั่นใจเหมือนกันว่ามันจะได้ผลจริง
ในงานเลี้ยงมีผู้คนมากมายล้วนแต่ใช้วาจาทำร้ายผู้อื่น ท่านผู้เฒ่าเย่กล่าวอย่างไม่ให้ผู้อื่นสอดปากสอดคำได้ “เฉินเอ๋อร์ เอามาให้ปู่เถอะ ปู่เชื่อเจ้า!”
ท่านผู้เฒ่าเย่แย่งยาขวดนั้นมาและดื่มลงไป เย่เฉินมองหน้ามู่เฉียนซีด้วยความกระวนกระวายใจเป็นอย่างยิ่ง
มู่เฉียนซีพยักหน้าเบา ๆ ให้เขาวางใจ!
หลังจากที่ท่านผู้เฒ่าเย่ดื่มยาขวดนั้นลงไปได้ไม
