ล้าเรียกชื่อเขาเช่นนั้นแน่
เย่เฉินได้เตรียมสมุนไพรวิญญาณพร้อมแล้ว มู่เฉียนซีกล่าว “พาข้าไปห้องปรุงยาเถอะ!”
ถึงแม้ว่าเย่เฉินไม่สามารถปรุงยาได้ แต่ตระกูลเย่กลับเตรียมห้องปรุงยาเอาไว้พร้อม และเขาก็เตรียมตัวรอนางอยู่หน้าห้องปรุงยา
มู่เฉียนซีกลับกล่าวว่า “เจ้าเข้ามาได้ เข้ามาดูข้าปรุงยา”
“ขอบคุณนายท่านมาก!”
จากนั้นเย่เฉินนายน้อยแห่งตระกูลเย่ หนึ่งในสามตระกูลยาโบราณผู้นี้ก็ตกอกตกใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
นึกไม่ถึงมาก่อนเลยว่าไร้ซึ่งพลังวิญญาณก็สามารถปรุงยาที่มีความบริสุทธิ์เช่นนี้ออกมาได้
นึกไม่ถึงเลยว่ายาแผนปัจจุบัน (ยาน้ำ)จะมีฤทธิ์เช่นนี้
ที่แท้การจะเป็นนักปรุงยาผู้หนึ่ง ต่อให้ไร้ซึ่งพลังวิญญาณก็สามารถทำได้
ไม่นานนักมู่เฉียนซีก็ปรุงยาออกมาได้สำเร็จ และได้นำยานั้นบรรจุใส่ขวด นางกล่าว “อาบยานี่สามครั้งต่อวัน ครั้งละขวด หลังจากอาบเสร็จมาหาข้า”
เย่เฉินกำขวดยานั้นไว้แน่นพลางกล่าวว่า “ขอรับ!”
……
“อ๊า!” เสียงกรีดร้องดังก้องไปทั่วทั้งจวนตระกูลเย่
ผู้นำตระกูลเย่กับข้าบริวารก็อดที่จะเป็นกังวลไม่ได้ นายน้อยกำลังรับความทรมานเช่นไรกัน
กู้ไป๋อีกลับดูเหมือนไม่ได้ยินก็มิปาน ชงชาให้มู่เฉียนซีด้วยความสงบ
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “เสี่ยวไป๋ ข้าพบว่านอกจากหน้าตาเจ้าจะดีแล้ว เจ้ายังมีจุดเด่นอยู่อีกอย่างนึงนะ ชงชาได้ไม่เลวเลย!”
“ทั่วทั้งดินแดนสี่ทิศ ผู้ที่ได้ดื่มชาฝีมือข้ามีไม่เกินสามคน นับว่าคุณหนูใหญ่โชคด
