ริง นี่ เจ้าผู้หญิงบ้า ข้าจะบอกอะไรให้เจ้ารู้ไว้นะ หากเจ้ารับชายผู้น่ากลัวอย่างหวงจิ่วเยี่ยผู้นั้นได้ แต่ยอมรับพวกข้าไม่ได้ ข้าจะลากเจ้าให้ตายไปด้วยกัน ให้ดวงจิตดับสลายไปด้วยกันเลยคอยดู” อาถิงกล่าวข่มขู่
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าบอกว่ารับไม่ได้แล้วอย่างนั้นเหรอ ตั้งแต่ข้าได้มาเหยียบในโลกใบนี้ ได้ทำพันธสัญญากับเจ้า ทุกสิ่งทุกอย่างข้าก็รับได้หมด ไม่ว่าจะเป็นศัตรูกับผู้ใด แต่กับพวกเจ้า ข้าจะไม่ยอมถอดใจละทิ้งไปง่าย ๆ แน่นอน”
เผ่าเทพอย่างนั้นเหรอ สามารถทำให้หงส์ดำโบราณหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง สามารถทำให้อาถิง นิรันดร์ สุ่ยจิงอิ๋งและพวกอ่อนแอถึงเพียงนี้ได้ ตกลงแล้วมันแข็งแกร่งถึงเพียงใดกัน
อาถิงกล่าว “เช่นนี้สิถึงจะน่าฟังหน่อย ข้าขอหลับฟื้นฟูพลังต่อแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “ที่เจ้าตื่นขึ้นมาก็เพียงเพราะว่าเรื่องเล็กน้อยนี้นะเหรอ รีบไสหัวกลับไปนอนต่อเลยไป!”
“ก็ข้ากลัวว่าเจ้าจะใจเสาะถูกเจ้านกบ้านี่ทำให้ตกใจจนหาทางออกไม่เจอน่ะสิ”
“เจ้านี่นะ นับวันก็ยิ่งคิดมากเกินไปแล้ว”
“คุณหนูใหญ่ กำลังคิดอันใดอยู่เหรอ?” สื่อสารกับอาถิงผ่านดวงจิต มู่เฉียนซีก็ไม่ได้สนใจเรื่องภายนอกแล้ว กู้ไป๋อีเห็นมู่เฉียนซีเหม่อลอยไป เขาจึงเอามือสะกิดมู่เฉียนซีเล็กน้อย
มู่เฉียนซีดึงสติกลับมา และกล่าวว่า “หงส์ดำโบราณ ที่เจ้าเตือนข้าเช่นนี้ก็เป็นเพราะว่าเจ้ากลัวว่าลูกของเจ้าจะถูกข้านำความหายนะมาให้ใช่หรือไม่!”
“ใช่ ข้าเห
