ายยา สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยก็คือยา”
มู่เฉียนซีมองสํารวจเขาแล้วกล่าวว่า “ต่อไปเจ้าอยู่กับข้าเอาไหม รับรองว่าเจ้าจะสบายกว่าเมื่อก่อน! เจ้าสามารถกินยานี้เป็นเหมือนถั่วน้ำตาลได้เลย และเจ้าคงไม่เคยได้รับผลประโยชน์เช่นนี้มาก่อนกระมัง!”
กู้ไป๋อีจากที่รังเกียจจนถึงชื่นชมมู่เฉียนซี มู่เฉียนซีก็เช่นกัน ดังนั้นนางจึงมีความคิดที่จะแย่งชิงบุคลากรของศัตรู
เมื่อได้ผู้แข็งแกร่งระดับมหาจักรพรรดิยอดยุทธ์ขั้นที่เก้าเต็มขั้นมา ต่อให้ต้องมาพบกับขุมกําลังสำนักนิกายระดับสาม นางก็ไม่ต้องกดดันมากนัก
“ความคิดชั่วร้ายเยอะมาก แต่น่าเสียดายที่ข้าไม่อาจทำตามใจตนเองได้!” กู้ไป๋อีกล่าวเสียงเข้ม
ไม่อาจทำตามใจตนเองได้!
ตําหนักเป่ยหานได้ฝึกฝนเลี้ยงดูยอดฝีมือเช่นนี้ขึ้นมา แน่นอนว่าคงจะไม่ปล่อยให้คนอื่นเอาเปรียบได้ง่าย ๆ มู่เฉียนซีเข้าใจดี
“ถ้าอย่างนั้นข้าก็จะไม่บังคับแล้ว พวกเราไปกันเถอะ! ดูซิว่าข้างหน้ามีอะไรบ้าง?” มู่เฉียนซีเดินไปข้างหน้า!
เขาไม่ได้เข้าไปในพื้นที่เปลวเพลิงอีก เพียงแต่เข้าสู่ห้องโถงทรงกลมที่กว้างโล่งและรอบด้านถูกสร้างด้วยผลึกสีดํา
กู้ไป๋อีเงยหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเห็นหงส์สีดําที่เหมือนจริงอยู่ด้านบนสุดของห้องโถงใหญ่นี้
กู้ไป๋อีกล่าว “ที่นี่มีรูปสัญลักษณ์ของหงส์ดำโบราณ!”
“หงส์ดำโบราณ!” มู่เฉียนซีเองก็เงยหน้ามองเช่นกัน
จากนั้น หงส์บนรูปสัญลักษณ์นั่นก็ราวกับมีชีวิตขึ้นมา มันเริ่มกางปีกและบินจากข้างบนลงมา
“ข้
