ีวิตรอดก็อยู่กับข้าแล้วจงเป็นลูกน้องของข้าเสียโดยดี!”
“ขอรับ! คุณหนูใหญ่!” เมื่อเรียกจนชินแล้ว ที่จริงมันก็ไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้น
สาวน้อยผู้นี้ก็มิได้หยิ่งยโสโอหังอย่างที่คิด เมื่อนางตระหนักถึงความผิดพลาดของนาง นางก็สามารถกล่าวขอโทษต่อตัวเราได้
ถึงแม้ว่าเขาเมื่อก่อนหน้านั้นจะไม่ใช่อะไรก็ตามในสายตาของนาง ถึงขนาดแม้แต่คนธรรมดาก็ยังมิได้ แต่นางกลับกล่าวขอโทษด้วยความจริงใจ
มู่เฉียนซีกล่าว “ไปกันเถอะ! ”
กู้ไป๋อีเดินไปอยู่ที่ด้านหลังของมู่เฉียนซีแล้วกล่าว “คุณหนูใหญ่ รอให้พวกเราออกไปจากที่นี่อย่างปลอดภัย รอให้ข้าฟื้นฟูพลังความสามารถขึ้นมาแล้ว เจ้ามาเป็นลูกศิษย์ข้าเป็นเช่นไร?”
มู่เฉียนซีหันหลังกลับมากล่าวตอบ “ตอนนี้ข้าให้เจ้าเรียกข้าว่าคุณหนูใหญ่ เจ้ากลับนึกหวังให้ในภายหลังข้าเรียกเจ้าว่าท่านอาจารย์ นึกไม่ถึงเลยว่าผู้ที่เย็นชาเช่นเจ้าจะมีแผนการที่ยาวไกล”
“แล้วเจ้าตอบรับหรือไม่?” กู้ไป๋อีถามกลับไป
