เย็นชาและงดงามนั่นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
แกร๊ง!
เสื้อผ้าของเขาขาดรุ่งริ่งและเหรียญเงินเหรียญหนึ่งก็หล่นลงมาจากเอวของเขา
มู่เฉียนซีเหลือบมองไป ลวดลายอื่น ๆ นางไม่รู้จัก แต่คําว่า “ตําหนักเป่ยหาน” กลับชัดเจนอย่างมาก
มู่เฉียนซีก้มลงหยิบเหรียญนั่นขึ้นมา “หยกเย็นเยือกมันถูกสร้างขึ้นจากหยกน้ำแข็งหมื่นปีที่หาได้ยากจากดินแดนโลกสี่ทิศ เจ้าหมอนี่มีเหรียญตราตําหนักเป่ยหานเช่นนี้ แน่นอนว่าต้องไม่ใช่คนธรรมดาเป็นแน่ ดูจากอายุของเขาแล้ว อย่างน้อยเขาก็คงอยู่ในระดับสูงกว่าเฟิงอวิ๋นซิว”
“เมื่อรู้สถานะของเจ้าหมอนี่ ข้าค่อนข้างเห็นด้วยกับความคิดของเจ้าอู๋ตี้ที่ต้องซ้ำอีกสักสองสามดาบ”
ดวงตาดําขลับของมู่เฉียนซีฉายแววเย็นยะเยือก
ตำหนักเป่ยหาน เป็นกองกําลังที่ควบคุมอารอง แม้ว่าอารองจะไม่เกี่ยวข้องกับชายผู้นี้ แต่มู่เฉียนซีก็อดที่จะโกรธไม่ได้
มู่เฉียนซีกล่าว “คนผู้นี้มีสถานะไม่ธรรมดา หากฆ่าเขาทันที่ ก็ช่างน่าเสียดายนัก”
นางไม่ได้หุนหันพลันแล่น การที่อารองจะได้รับการช่วยเหลือก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น บางทีนางอาจจะต้องเข้าไปด้านในของตําหนักเป่ยหาน เพื่อสืบหาว่าใครกันแน่ที่ได้ควบคุมอารองไว้ และหาวิธีปลดผนึกไม่ให้อารองเกิดเรื่อง จึงจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
เมื่อต้องเผชิญหน้า ทุกคนก็สู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย บางทีอาจทําให้อารองตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายมากขึ้น
อู๋ตี้กล่าว “หน้าตาดีขนาดนี้ ถ้าต้องตายก็ช่างน่าเสียดายน
