ถึงแม้มู่เฉียนซีจะไม่รู้ว่าต้องควบคุมพลังมิติเช่นไร แต่มีสุ่ยจิงอิ๋งอยู่ ทุกอย่างย่อมไม่มีปัญหาแน่นอน
เป๋ยโต่วกล่าวด้วยความตื่นเต้น “สดชื่นยิ่งนัก ช่างสดชื่นจริง ๆ มีพลังแห่งมิติที่ใช้ได้ตามอำเภอใจเช่นนี้ นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย”
จากนั้นเขาก็ทุ่มเทอย่างสุดกำลังความสามารถในการซ่อมแซมค่ายกล และทุกอย่างล้วนเป็นไปอย่างราบรื่น
แสงสีฟ้ากับแสงสีดำได้ประสานเข้าด้วยกัน ไม่นานนักค่ายกลส่งระยะไกลนี้ก็พลันเปลี่ยนเป็นใหม่เอี่ยมขึ้น!
เป๋ยโต่วกล่าว “ฝ่าบาท ค่ายกลส่งระยะไกลซ่อมแซมสำเร็จแล้ว ข้าน้อยขอตัวกลับไปยังเตียงนอนก่อนจะได้หรือไม่”
ฝ่าบาทของพวกเขาไม่คิดเสียดายเลยจริง ๆ เมื่อก่อนเขาอยากจะดูผู้พิทักษ์นิรันดร์สักหน่อยก็ไม่ยอมให้ดู แต่มาตอนนี้กลับยอมมอบผู้พิทักษ์นิรันดร์ให้กับหวังเฟย
“ไสหัวไป!” จิ่วเยี่ยพ่นคำพูดนี้ออกมาอย่างไร้ความปรานี
“พะยะค่ะ ข้าน้อยจะไสหัวไปเดี๋ยวนี้!” เป๋ยโต่วยิ้มและทะลุมิติจากไปทันที!
ตอนนี้ปรมาจารย์เจียโผเข้าหามู่เฉียนซีโดยที่ไม่คิดถึงภาพลักษณ์อันใดเลย
“นายท่าน นายท่านได้โปรดรับข้าเป็นศิษย์ด้วย ท่านจะให้ข้าทำสิ่งใดก็ได้ทั้งนั้น!”
สีหน้าของมู่เฉียนซีดำคล้ำขึ้น ตาเฒ่าผู้คร่ำครึผู้นี้กินยาผิดไปแล้วหรือไร
คารวะอาจารย์!
“ไสหัวไป!” น้ำเสียงอันเย็นยะเยือกเสียงหนึ่งพ่นออกมาและร่างของปรมาจารย์เจียก็กระเด็นลอยออกไป
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีและได้อันตรธานไปต่อหน้าพวกเขา
