“ผู้นำตระกูลมู่กลับมาแล้ว!”
“ท่านผู้นำตระกูลมู่ ทางนี้ขอรับ……”
เมื่อคนในวังเหล่านี้จำได้ว่าเป็นมู่เฉียนซี พวกเขาต่างก็ตื่นเต้น
“ผู้นำตระกูลมู่มาแล้ว ฝ่าบาทได้รับการช่วยเหลือแล้ว!”
“ผู้นำตระกูลมู่……”
ซวนหยวนหลี่เทียนที่ลมหายใจอ่อนลงเรื่อย ๆ ในตอนนี้ เมื่อได้ยินเสียงที่ดังอยู่ด้านนอกก็ตกใจไปชั่วขณะ “ผู้นำตระกูลมู่……”
“ซีเอ๋อร์……”
มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นอย่างขมขื่น “นี่ข้าหูฝาดก่อนจะตายอย่างนั้นเหรอ รู้ทั้งรู้ว่าซีเอ๋อร์ได้จากเซี่ยโจวไปแล้ว ต่อให้กลับมา ก็ไม่มีทางที่จะกลับมาเร็วเช่นนี้ได้”
ปัง!
ประตูห้องบรรทมของซวนหยวนหลี่เทียนถูกเปิดออก เขาหันหน้าไปมองก็ได้เห็นร่างที่คุ้นเคยมากร่างหนึ่ง
นี่ใช่ภาพมายาหรือไม่ แต่ต่อให้เป็นภาพมายา เขาก็ตายอย่างไม่เสียใจแล้ว
ฟึ่บ!
เสียงเสียงหนึ่งดังตัดผ่านอากาศ เข็มยาเข็มหนึ่งพุ่งไปปักตรงหัวใจของซวนหยวนหลี่เทียน
ความรู้สึกเจ็บปวดเกิดขึ้นตรงหัวใจ ซวนหยวนหลี่เทียนรู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน!
ปัง!
จากนั้นเขาก็หมดสติและหลับใหลไป
มู่เฉียนซีพรวดไปที่ข้างเตียงและตรวจดูอาการของเขา
บนร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผลมากมาย สามารถอดทนอยู่ได้ถึงตอนนี้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
หากนางมาช้ากว่านี้ก้าวเดียว เกรงว่าคงจะได้จัดพิธีพระศพของฮ่องเต้เป็นแน่
เข็มยาหลายเข็มปักลงบนร่างของเขา มู่เฉียนซีเริ่มยับยั้งอาการบาดเจ็บของเขา และเทยามากมายลงไป
นางทำทุกอย่างจนสุดความสามารถ ในที่สุดก็ดึ
