ำลง
“บ้าจริง! นางมีของแห่งมิติที่สามารถส่งระยะไกลได้ กลับปล่อยนางให้หนีไปได้!”
จิ่วเยี่ยสัมผัสได้ถึงความโกรธเกรี้ยวของมู่เฉียนซี จึงได้ลงมือโหดเหี้ยมมากขึ้นกว่าเดิม
เงามืดแห่งความตายได้ปกคลุมไปทั่ว ยอดฝีมือเหล่านั้นได้กลายเป็นผงกระดูกสีขาวและมลายหายไปในพริบตาอย่างไม่ทิ้งร่องรอยเหลือเอาไว้เลยแม้แต่น้อย
มู่หรูเหยียนหนีไปแล้ว นี่เป็นเรื่องที่ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้แล้ว
มู่เฉียนซีคืนความสงบนิ่งกลับมาอีกครั้งแล้วกล่าว “พวกเจ้ารีบรักษาอาการบาดเจ็บเร็ว!”
ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก มู่เฉียนซีได้ไล่รักษาไปทีละคนทีละคน โชคดีที่นางมาได้ทันเวลา ถึงแม้ว่าพวกเขาจะบาดเจ็บอย่างหนักแต่ก็ไม่ถึงกับอันตรายถึงชีวิต
นอกจากน่าหลานอวี้กับเยวี่ยเจ๋อแล้ว พวกเขาแต่ละคนล้วนคุกเข่าลงกับพื้นอย่างพร้อมเพรียงกัน
“พวกข้าทำให้ท่านผู้นำตระกูลผิดหวัง!”
มู่เฉียนซีเหลือบมองไปทางซากปรักหักพังและกล่าวว่า “หาตัวเขาให้เจอ เขาต้องไม่เป็นไรแน่ จะต้องไม่เป็นไร….”
“ขอรับ!”
งูหลามทั้งสองตัวนั้นก็เต็มไปด้วยบาดแผล มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “ลำบากพวกเจ้าเสียแล้ว”
หลังจากที่ได้จัดการกับน้ำแข็งที่พังทลายลงมาเรียบร้อยแล้ว ในที่สุดก็ได้หาร่างของเชียนอ้าวเซี่ยพบแล้ว
หลังจากที่เชียนอ้าวเซี่ยได้ตายไปก็ได้ถูกผนึกไว้ในน้ำแข็งอย่างแน่นหนา และมิได้ถูกการพังทลายของน้ำแข็งในครั้งนี้ก่อให้เกิดความเสียหายแต่อย่างใด
น่าหลานอวี้กล่าว “เจ้าหมอนี่หลับอย่า
