ะทำไปเมื่อกาลก่อน พวกเขานั้นมิได้ลืมเลือนมันไป
แต่กับการกระทำในครั้งนี้ก็กลับทำให้พวกเขาประหลาดใจอยู่บ้าง!
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “แล้วตอนนี้เขาเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย!” มู่อีกล่าวตอบ
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “หอฉงโหลวบนเมฆาจงออกมา เดินทางไปที่พระราชวังแห่งแคว้นจื่อเยี่ย เร็วเข้า!”
ครืน!
หอฉงโหลวบนเมฆาปรากฏตัวขึ้นบนพื้นดินแล้วเปิดประตูออก
มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเราไปกัน!”
ถึงแม้ว่านางและซวนหยวนหลี่เทียนจะได้เดินทางกันไปในเส้นทางของคนแปลกหน้ากันไปแต่แรกแล้ว แต่ครั้งนี้เขาได้ช่วยเรื่องที่ใหญ่หลวงเอาไว้ มู่เฉียนซีเองก็มิอาจที่จะพบความตายและไม่ช่วยเหลือได้！
หลังจากที่มู่เฉียนซีและคนอื่น ๆ ได้เข้าไปในหอฉงโหลวบนเมฆาแล้ว หอฉงโหลวบนเมฆาก็ได้ใช้ความเร็วที่เร็วที่สุดเดินทางไปถึงพระราชวังแคว้นจื่อเยี่ย
ทันใดนั้น ทั่วทั้งพระราชวังก็กลายเป็นมืดมิดไป
ขันทีและนางกำนัลในวังหลวงต่างหวาดกลัวอย่างหาที่เปรียบมิได้ หรือว่าวันโลกาพินาศกําลังจะมาถึง?
จากนั้นพวกเขาก็ได้เห็นเงาร่างจำนวนหนึ่งลงมาจากกลางอากาศ หญิงสาวผู้ที่งดงามอย่างที่สุดได้พุ่งเข้ามาแล้วถามขึ้น “ฝ่าบาทของพวกเจ้าอยู่ที่ไหน?”
“ฝ่าบาท…”
“ผู้…..ผู้นำตระกูลมู่……”
