ากลัวกว่ากองกำลังสำนักนิกายระดับสอง
ในเวลานี้มีคนมารายงานข่าวว่า “หัวหน้าหอหมอปีศาจ ปรมาจารย์จวินหัวหน้านักปรุงยาแห่งหอหมอปีศาจและผู้ดูแลโม่แห่งหอหมอปีศาจได้มาถึงแล้ว!”
ดวงตาของทุกคนเปล่งประกาย หัวหน้าหอหมอปีศาจผู้ลึกลับนั่น ในที่สุดก็มาถึงแล้ว!
เงาร่างสีเขียวอ่อนปรากฏขึ้นตรงหน้าของทุกคน ชายหนุ่มที่งดงามไร้ที่ติเหมือนดั่งปีศาจ
ผมยาวสีเขียวอมเทาลื่นไถลลงมาราวกับผ้าไหม ทุกการเคลื่อนไหวล้วนแฝงไว้ด้วยความมีชีวิตชีวาจนทําให้ผู้คนตกตะลึง
ด้านหลังของเขามีคนสี่คน ผู้หนึ่งเป็นชายชุดดําสวมหน้ากาก หน้ากากปีศาจนั้นทําให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัว
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกที่ไม่เหมือนของคนบนโลกมนุษย์นั้น ทําให้ห้องโถงใหญ่ดูราวกับจะถูกแช่แข็ง
บุรุษอีกผู้หนึ่งสวมชุดพลิ้วไหวสีขาวไม่เปื้อนฝุ่นราวกับเทพเซียนก็มิปาน ทําให้ผู้คนไม่กล้าดูหมิ่น
โม่จิ่นผู้หล่อเหลาและชั่วร้ายเป็นใบหน้าที่คุ้นเคย แต่อีกสามคนนั้นล้วนไม่ธรรมดา!
พวกเขานั่งลงในพื้นที่ของหอหมอปีศาจ และทุกคนก็ยังไม่ได้ก้าวออกมาจากท่ามกลางการมองเห็นที่ไม่ธรรมดานี้
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นว่า “เจ้าสํานักเฝิน ถึงเวลาแล้ว สามารถปรึกษากันได้หรือยัง?”
เสียงนั้นเย็นเฉียบราวกับสายน้ำที่ไหลผ่านภูเขา ทําให้ทุกคนตื่นจากภวังค์
เจ้าสํานักเฝินกล่าว “ได้!”
เขามองไปที่ทุกคน “การเสาะหาหินแห่งมิติในครั้งนี้ ข้าคิดว่าทุกท่านคงจะได้รับผลประโยชน์กัน ทุกกองกำลังใหญ่จงมอบหินแห่งมิติอ
