ไม่มี! ไม่มี! เรื่องใหญ่เช่นนี้ต้องให้ผู้ที่เป็นหัวหน้าหอมาทำกระมัง! ข้านั้นทำอะไรไม่เป็นทั้งสิ้น!” อารมณ์อันโกรธเกรี้ยวของจวินโม่ซีนับวันยิ่งจะรุนแรงขึ้นไปเรื่อย ๆ!
ปรากฏว่าในตอนนี้เอง ชีซิงได้ส่งเสียงกล่าวออกมาว่า “เป็นสตรีนางหนึ่ง ต้องใจ….”
“สตรี…..” สีหน้าของจวินโม่ซีมืดครึ้ม
ชีซิงกล่าว “โอ้! เป็นบุรุษ ข้ายังไม่ชินกับสภาพเช่นนี้!”
“บุรุษนั้นมีเมียหลวงสามเมียน้อยสี่ก็เป็นเรื่องธรรมดายิ่งนัก…..”
“โอ้! นั่นก็ไม่ถูกต้อง!”
“อย่างไรเสียเจ้าจงอย่าได้หึงหวงมากไปหน่อยเลย หึงมากเข้าไฟในใจจะใหญ่โตนัก จะทำร้ายหัวใจทำร้ายปอดทำร้ายตับเอานะ!”
จวินโม่ซีโกรธเกรี้ยวขึ้นมาแล้วกล่าว “เจ้าหุบปาก หุบปาก! พูดมากเกินไปแล้ว”
“อย่างไรเสียเจ้าจงละซึ่งความโศกเศร้าแล้วทำตัวตามความเปลี่ยนแปลงเถอะ! ด้วยรูปลักษณ์ดั่งเช่นนายท่านแล้ว ยากที่จะไปแย่งมาจากบุรุษที่น่ากลัวผู้นั้นได้ เมื่อพบเจอกับตัวละครเช่นนั้น ก็มีเพียงแต่นายท่านที่ต้องออกโรงเองเสียแล้ว ข้าเองก็ช่วยอะไรไม่ได้” หม้อชีซิงซวนกล่าวออกมาพร้อมถอนหายใจ
“หุบปาก!”
สามวันให้หลัง ในที่สุดมู่เฉียนซีก็ปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว
ดวงตาทั้งสองของโม่จิ่นมองไปทางมู่เฉียนซีด้วยน้ำตาคลอ “นายท่าน ในที่สุดท่านก็มาแล้ว ข้านึกว่าท่านรักในคนงามจนไม่ต้องการกิจการเสียแล้ว!”
สีหน้าของมู่เฉียนซีหมองคล้ำลง นั่นเป็นคนงามหรือ? นั่นมันเป็นสัตว์ป่าที่ดุร้ายตัวหนึ่งต่างหากเข้าใจหรือไม่?
มู่
