ม่!”
“ข้าคิดถึงเจ้ายิ่งนัก!”
จิ่วเยี่ยใช้เหตุผลอันชอบธรรมนี้เพื่อหยุดการปฏิเสธของมู่เฉียนซี และจูบนางเหมือนดั่งสายฝนที่กำลังร่วงโรยลงมา….
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่หุบเขาหมอเทวดาได้ถูกทำลายไปแล้ว ผู้นำตระกูลมู่ก็ได้หายตัวไป หัวหน้าหอหมอปีศาจเองก็ได้หายตัวไปเช่นกัน
ส่วนหัวหน้านักปรุงยาจวินในตอนนี้ถึงจะกำลังกร่นด่าสาปแช่งคนซ้ำไปวนมาอยู่ก็ตาม แต่เขาก็ได้เพียงแต่ไปทำงานอันวุ่นวายต่อกับผู้ดูแลโม่
ไม่นานนัก ข่าวที่หอหมอปีศาจไปทำลายล้างหุบเขาหมอเทวดาก็ได้กระจายออกไป
“หอหมอปีศาจทำลายล้างหุบเขาหมอเทวดา นี่มันเป็นเรื่องจริงหรือเท็จกันแน่?”
“ในตอนนี้ทางหุบเขาหมอเทวดาไม่มีใครก้าวออกมากล่าวอะไรทั้งสิ้น แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องจริงอย่างแน่แท้!”
“ได้ยินมาว่าผู้เฒ่าหมอเทวดาได้นำมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์หนีไปด้วย แล้วก็ไม่รู้ว่าได้หนีไปยังหนใดแล้ว? แต่ทว่าค่ายกลส่งระยะไกลของแดนใต้ยังซ่อมไม่เสร็จดี เขาน่าจะยังมิได้หนีออกจากแดนใต้ไป”
“ในข่าวลือว่ากันว่า ผู้เฒ่าหมอเทวดาได้ใช้ควันพิษขับไล่ผู้ที่เข้าไปในหุบเขาหมอเทวดาทุกคนออกมา คนของหอหมอปีศาจใช้วิธีการใดในการทำลายล้างหุบเขาหมอเทวดากันแน่?”
“หอหมอปีศาจก็มีหมอปีศาจอย่างไรเล่า! บางทีเขาอาจจะสามารถสกัดยาที่สามารถล้างพิษออกมาได้ จึงทำให้ยอดฝีมือที่เข้าไปในนั้นไม่ต้องพิษเข้า!”
“ใช่ ๆ ๆ จะต้องเป็นเช่นนี้แน่”
เมื่อข่าวนี้ได้แพร่กระจายออกไป คนจำนวนไม่น้อยก็รู้สึก
