ันเล่า?”
“เจ้า…พวกเจ้า….” ในตอนนี้ผู้เฒ่าหมอเทวดาโกรธเกรี้ยวเป็นที่สุด
ที่แท้แผนการทุกอย่างก็ถูกวางเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ทั้งหมดล้วนแต่….
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้ารู้ดีเป็นอย่างมากว่าหอหมอปีศาจของพวกเรานั้นไม่สามารถที่จะปะทะซึ่ง ๆ หน้ากับพวกเจ้าหุบเขาหมอเทวดาได้ มิเพียงแต่มิสามารถจะเอาชนะได้เท่านั้น ซ้ำยังอาจจะเสียหายเป็นอย่างหนัก ดังนั้นแล้วข้าจึงแทรกซึมเข้ามาภายในเพราะอยากที่จะหาวิธีการที่ง่ายที่สุดที่จะทำลายพวกเจ้าหุบเขาหมอเทวดา”
“แต่มันก็มิได้ปล่อยให้ข้ารอนานนัก เมื่อมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ปรากฏขึ้นก็ทำให้ข้าหาหนทางนั้นพบ! ยืมมีดฆ่าคน ถือโอกาสในตอนที่ผู้อื่นตกอยู่ในอันตราย ข้าจะทำเช่นนี้แล้วเจ้าสามารถทำอะไรข้าได้?”
“แต่….เพื่อที่จะทำลายพวกเราหุบเขาหมอเทวดา เจ้ากลับส่งมอบมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มา เจ้านี่มันไม่รู้จักว่าอะไรสำคัญไม่สำคัญจริง ๆ ถึงต่อให้ข้าตายไป เจ้าก็อย่าได้หวังว่าจะได้ผู้พิทักษ์นิรันดร์ไป!”
มู่เฉียนซียิ้มแล้วกล่าว “เจ้าเฒ่า เจ้ายังจำครั้งก่อนที่อวี้เหลียนชิงได้นำร่างแยกของหม้อพิษสามอสูรไปด้วย แล้วจากนั้นก็ได้ถูกข้าแย่งชิงไป ท้ายที่สุดเจ้าให้ซือคงเลี่ยวนำคนบุกฆ่าฟันไปถึงสำนักซวนเสียเพื่อแย่งชิงหม้อยา เกิดการต่อสู้ฆ่าฟันครั้งใหญ่ที่สำนักศึกษาซวนเสีย คาดว่าเจ้าคงยังไม่แก่ถึงขั้นเลอะเลือนจำไม่ได้กระมัง!”
“ในเมื่อเจ้าสามารถทำเช่นนั้นได้แล้วข้าจะทำไม่ได้หรือ?”
“ว่า