ำไมท่าน…”
เขายอมสละชีวิตของตนเองเพราะอยากที่จะให้ผู้เฒ่าหมอเทวดาหนีไป จะอย่างไรเสียเขาก็นึกไม่ถึงว่าผู้ที่ฆ่าเขานั้นจะกลับเป็นท่านผู้เฒ่า
“ถึงแม้ว่าวิธีการที่เจ้าว่ามานั้นจะไม่เลว แต่เมื่อถึงตอนนั้นแล้วผู้พิทักษ์นิรันดร์ก็จะเป็นสิ่งที่ผู้อื่นรู้กันไปทั่ว มันจึงมีความเป็นไปได้ที่จะตกไปอยู่ในมือของผู้อื่น แต่ถ้าหากว่าฆ่านางเด็กสาวที่นี่ มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ก็จะเป็นของข้าผู้เดียว จะเป็นของข้าเพียงผู้เดียว! ฮ่าฮ่าฮ่า!”
เมื่อผู้เฒ่าหมอเทวดาหัวเราะออกมา ก็เป็นการหัวเราอย่างบ้าคลั่งที่สุด!
ตุบ!
ร่างของผู้ดูแลใหญ่ร่วงลงไปกับพื้น เขานอนตายตาไม่หลับ
จวินโม่ซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ไอ้เฒ่าสมควรตาย คิดที่จะฆ่าสาวน้อย เจ้าฝันไปเถอะ!”
“ข้าจะฝันไปได้อย่างไร? ที่ควรตายนั่นเป็นพวกเจ้าต่างหาก!”
บนท้องฟ้าพลันปรากฏเมฆครึ้มดำปกคลุมลงมา บัดนี้ศพของผู้ดูแลใหญ่ที่ถูกผู้เฒ่าหมอเทวดาฆ่าได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ดวงตาของผู้เฒ่าหมอเทวดาเปลี่ยนไปเหมือนดั่งเป็นถ้ำลึกก็มิปาน จากนั้นพลังความสามารถก็พลันพุ่งพรวดขึ้นมา
กลิ่นอายอันน่าหวาดกลัวเป็นอย่างมากได้ม้วนตัวเข้ามา!
สีหน้าของจวินโม่ซีเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก “มหาจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่เก้า มันเข้าใกล้จุดไร้ที่สิ้นสุดของพลังแห่งโลกทั้งสี่ทิศแล้ว”
มู่เฉียนซีถามขึ้น “เขาใช้วิธีการอะไรฝืนเพิ่มพลังความสามารถให้แก่ตนเองกันแน่!”
ชิงมู่กล่าว “เป็นการสังเวยวิญญาณที
