บนั่น
“ไป! ข้าอยากจะเห็นจริง ๆ ว่าเป็นใครกันแน่ ที่กล้าฆ่าฟันมาถึงหุบเขาหมอเทวดาของข้าอีกครั้ง!”
ทันทีที่เขาพูดจบ เสียงเย็นชาเสียงหนึ่งก็ดังออกมา
“ไม่ต้องหาหรอก เป็นพวกข้าเอง!”
เมื่อเห็นเงาร่างที่คุ้นเคยสองร่างนั้น ดวงตาของผู้เฒ่าหมอเทวดาก็หดเล็กลง
ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “เป็นพวกเจ้า? เป็นพวกเจ้าไปได้อย่างไร?”
“พวกเจ้ายังมีชีวิตอยู่!”
พวกเขาเข้าไปในเขาวงกตที่มีหมอกพิษนั่นและยังอยู่ในนั้นเป็นเวลานาน แม้แต่เป็นเขาเองก็ยังยากที่จะมีชีวิตรอดออกมา แต่ทั้งสองคนนี้กลับทําได้
มู่เฉียนซียิ้มและกล่าวว่า “เจ้าเฒ่า เจ้าจําเป็นต้องประหลาดใจขนาดนั้นเลยหรือ? สนามฝึกเขาวงกตนั่นเดิมทีก็เป็นข้าที่ทำลายมัน ข้าย่อมรู้วิธีจัดการกับมัน การที่ข้าอยากจะออกจากด้านในนั้นอย่างปลอดภัยก็ง่ายดายมาก!”
“เจ้า…” ผู้เฒ่ากล่าวพลางถลึงตาใส่
จวินโม่ซีกล่าว “เจ้าเฒ่า เจ้าแอบเอาเมืองหมื่นโอสถลึกลับของตระกูลจวินไปใช้ เจ้าสามารถหลอกคนอื่นว่าเจ้าสร้างมันขึ้นมาเองได้ แต่ข้าไม่ใช่คนโง่ เจ้าว่าข้าเห็นของปลอมแปลงเช่นนี้ แล้วข้าจะไม่อยากทําลายมันได้อย่างไรเล่า!”
“เจ้า… พวกเจ้า… พรูด!” ผู้เฒ่าหมอเทวดาที่เพิ่งจะรักษาอาการบาดเจ็บมาได้เล็กน้อย ก็ได้กระอักเลือดออกมาอีกครั้ง
จวินโม่ซีกล่าว “สาวน้อย ทักษะนั่นที่เจ้าเฒ่านี่ใช้ไปเมื่อครู่ ดูเหมือนว่าจะเอาชีวิตเขาไปครึ่งชีวิต การอยากให้เขาตายดูเหมือนจะไม่ต้องทำอะไรเลย น่าเสีย
