องผู้เฒ่าหมอเทวดาในตอนนี้ก็ได้กลายเป็นดำคล้ำเสียยิ่งกว่าก้นกระทะ “อย่าไปฟังเขากล่าวเลอะเทอะ จับตัวมู่เฉียนซีกับไอ้หนูนี่ แล้วทำลายปราณเสีย!”
ตูม!
กลางดึกกลับมีคนลงมือกับค่ายกลที่ปกป้องหุบเขา
สถานการณ์ทางด้านนั้นมิอาจที่จะรอช้าได้เลย ถึงแม้ว่าเขาอยากจะฆ่ามู่เฉียนซีในตอนนี้ก็ตาม แต่ก็จำต้องจากไป
“ข้าจะไปเสริมการป้องกันของค่ายกล พวกเจ้าไปจับพวกมันบัดเดี๋ยวนี้!” ผู้เฒ่าหมอเทวดารีบจากไปอย่างรวดเร็ว
มู่เฉียนซีกล่าว “ไปเร็ว!”
“พวกเจ้าสองคนหนีไม่รอดหรอก” ผู้ดูแลใหญ่กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เส้นทางที่สามารถออกจากหุบเขาได้นั้นได้ถูกปิดตายไปเสียแล้ว พวกเขาทำได้เพียงหนีเข้าไปด้านในหุบเขา!”
แต่ยิ่งพวกเขาเข้าไปด้านในมากเท่าไร พวกเขาก็ยิ่งไร้หนทางหนีมากเท่านั้น ในที่สุดก็ถูกคนของหุบเขาหมอเทวดาล้อมเอาไว้ได้
จวินโม่ซีกล่าว “พวกเขาตามล่าข้าแล้วหลายปีเช่นนี้ ในสายตาของพวกเขา ข้าน่าจะมีความสำคัญมากกว่าอยู่บ้าง พวกเราแยกกันหนี พวกนั้นจะรวบรวมกำลังแล้วตามข้า เมื่อถึงตอนนั้นเจ้าจงหาวิธีหนีไป”
นี่เป็นกลยุทธ์ขั้นเลวที่สุดในตอนนี้แล้ว
มู่เฉียนซีคว้าจวินโม่ซีเอาไว้แล้วกล่าว “หัวของเจ้าคิดวิธีการเช่นนี้ออกมา ข้าไม่เห็นด้วยเลยแม้แต่น้อย ถึงแม้ว่าเจ้าจะมีแผนที่ม้วนไม้ไผ่ แต่ข้าเองก็ได้ทำเรื่องที่ทำให้พวกหุบเขาหมอเทวดาอยากจะสับข้าเป็นหมื่น ๆ ชิ้นไปไม่น้อย พวกเรานั้นมีความสำคัญไม่ต่างกัน เช่นนั้นมิสู้หนีไปด้วยกัน!
