“มีคนกำลังทำลายค่ายกลป้องกันหุบเขา เป็นไปได้ยังไง!”
เขารีบพรวดออกไปอย่างไม่ลังเล
ในขณะที่เขาพรวดออกไปนั้น ผู้ดูแลและผู้อาวุโสของหุบเขาหมอเทวดาก็ได้รับคำสั่งให้ล้อมรอบบริเวณค่ายกลทั้งหมดไว้
และในขณะที่พวกเขาเตรียมลงมือในจุดที่สาม มู่เฉียนซีก็รับรู้ได้ถึงกลิ่นอายกดดันอันแข็งแกร่งหลายร่างปรากฏขึ้น
สีหน้าของนางพลันเปลี่ยนไป นางกล่าว “แย่แล้ว! เกรงว่าพวกเราจะถูกจับได้แล้ว รีบหนีเร็วเข้า!”
“ไป……”
ขวับ ขวับ ขวับ!
ถึงแม้ว่าปฏิกิริยาการรับรู้ของมู่เฉียนซีกับจวินโม่ซีนั้นรวดเร็วมาก แต่ก็ยังถูกจับได้
ท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดานำกำลังคนตามไป พลังของทั้งสองนั้นไม่สามารถเทียบกับท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาได้เลย และแล้วพวกเขาก็ถูกตามทัน
ในขณะที่ท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาเห็นพวกเขาทั้งสอง สีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำขึ้นทันที
“เป็นพวกเจ้า……นึกไม่ถึงว่าจะเป็นพวกเจ้า……พวกเจ้าทำลายค่ายกลป้องกันหุบเขา!” ท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดากล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างไร้เดียงสาว่า “ท่านผู้เฒ่า ท่านว่าอะไรนะ ทำลายค่ายกลป้องกันอะไรกัน ศิษย์กับศิษย์พี่ก็แค่ออกมาสูดอากาศก็เท่านั้น”
หากจะว่าตามหลักเหตุผลแล้ว การที่นางทำลายเพียงเล็กน้อยแค่นี้ ท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาไม่มีทางที่จะรับรู้ได้สิถึงจะถูก!
เหตุใดพวกเขาถึงถูกจับได้ล่ะ ช่างแปลกเกินไปแล้ว!
“พวกเจ้าหยุดเถียงข้าง ๆ คู ๆ
