มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ไว้เป็นการส่วนตัว ซือคงเลี่ยว เจ้าช่างกล้านักนะ!” ผู้เฒ่าหมอเทวดากล่าวออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว
ก่อนหน้านี้เขายังสามารถที่จะทนได้ แต่ว่ามาทำลายสิ่งของของเขาไป อีกทั้งยังจะยึดเอาของล้ำค่าของเขาไว้เป็นของส่วนตัว เช่นนี้ไม่สามารถที่จะทนได้!
แรงกดดันของเขาทำให้สีหน้าของหัวหน้าหุบเขาซือคงยิ่งซีดเผือดขึ้นไปเรื่อย ๆ
“ท่านผู้เฒ่า ท่านฟังข้าอธิบาย…..”
“เรื่องราวมันมิได้เป็นเช่นนั้น เด็กสาวนั่นใส่ร้ายทั้งหมด!”
“เด็กสาวนั่นก็คือนางมู่เฉียนซีนั่นไง! ดังนั้นแล้วข้าถึงได้ลงมือกับนาง”
แววตาของผู้เฒ่าหมอเทวดาได้ส่องประกายอันเย็นวาบออกมา “ซือคงเลี่ยว ข้ออ้างนี้ของเจ้ามันคงน่าขันเกินไปแล้วกระมัง! ถ้าหากว่าเป็นมู่เฉียนซี นางเข้ามาในหุบเขาหมอเทวดาของเรานั่นก็เป็นเหมือนปลาเข้ามาติดข่าย คนเขลาเท่านั้นถึงจะทำเช่นนั้น”
“มันเป็นเรื่องจริง….” ซือคงเลี่ยวกล่าว
“เพราะข้ารู้ถึงสถานะตัวตนของนางก่อนที่จะเข้าไปที่หุบเขาหมอเทวดา ข้าถึงได้ลงมือกับนาง! แต่ปรากฏว่าองค์รักษ์ชิงอิ่งผู้นั้นเกือบที่จะเอาชีวิตข้าไปได้ และท้ายที่สุดองค์รักษ์ผู้นั้นก็ตายไปอย่างเป็นปริศนายิ่งนัก ศพของเขายังอยู่ตรง……”
ดวงตาทั้งสองข้างของหัวหน้าหุบเขาซือคงพลันหดเล็กลงอย่างฉับพลัน ที่ที่ศพของชิงอิ่งนอนอยู่เมื่อครู่นี้กลับไม่มีศพอยู่ตรงนั้นแล้ว!
ศพหายไปแล้ว!
“ที่นี่นอกจากพวกเราสี่คนแล้ว มันมิได้มีศพอะไรนั่นเลย ซือคงเลี่ยว เจ้า
