วหน้าหุบเขาซือคงชี้ไปทางจวินโม่ซีที่สลบอยู่ด้านข้างแล้วกล่าว “ท่านผู้เฒ่า ท่านจะต้องไม่รู้แน่ว่าไอ้เด็กหนุ่มนั่นเป็นใคร? เขาคือเด็กหนุ่มแห่งตระกูลจวินผู้นั้น ตัวเขาเองก็ยอมรับออกมาแล้วด้วย! สิ่งที่ข้าพูดออกมาทุกประโยคล้วนเป็นความจริง ไม่มีเรื่องโกหกอย่างแน่นอน!”
ผู้เฒ่าหมอเทวดากล่าวอย่างเย็นชา “ข้าดูแล้วเจ้านี่ยิ่งจะพูดจาเหลวไหลเข้าไปทุกที เมื่อสิบปีก่อน กว่าที่ไอ้หนูจวินโม่ซีนั่นจะหนีออกไปจากหุบเขาหมอเทวดาได้มันไม่ง่ายเลย มันเป็นไอ้โง่หรือถึงได้กลับมายังหุบเขาหมอเทวดาของข้า?”
“เจ้ายิ่งแต่งเรื่องมันยิ่งไร้เหตุผล ในเมื่อเจ้าเสียดายที่จะตาย เช่นนั้นข้าจะส่งเจ้าเอง…..”
ผู้เฒ่าหมอเทวดาลงมือไปโดยที่ไม่สนใจความสัมพันธ์เมื่อกาลก่อนแต่อย่างใด เขาไม่อยากที่จะได้ยินเจ้าหมอนี่กล่าวเหลวไหลอีกต่อไปแล้ว!
ปัง!
ฝ่ามือนี้ได้ทำให้ร่างของหัวหน้าหุบเขาซือคงแหลกสลายไป และมันได้ระเบิดให้เกิดหลุมขนาดใหญ่เป็นอย่างมากขึ้นบนพื้น
ไม่มีเวลาแล้ว เขารู้สึกว่ามีพลังที่คุ้นเคยหลายพลังกำลังเข้ามาใกล้ จะต้องมีผู้ตามมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์มาอย่างแน่นอน
เขาต้องรีบกลับไปที่หุบเขา จะต้องดูให้ดีว่ามหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นั้นคืออะไร?
เขาคว้าตัวมู่เฉียนซีและจวินโม่ซีพร้อมพุ่งเข้าไปในหุบเขา
เป็นดั่งที่คาดเอาไว้ เงาร่างหลายเงาได้ไล่ตามผู้เฒ่าหมอเทวดาเหมือนดั่งสายฟ้าฟาดก็มิปาน
พวกเขาร้องจะโกนขึ้น “ไอ้เฒ่า ส่งมอบมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ
