นึกไม่ถึงเลยว่าพยัคฆ์อัคคีจะโจมตีอีกครั้งหนึ่ง!
ทั้งป่าหัวใจเพลิงได้เกิดความโกลาหลไปทั่วทั้งผืน และนั่นจึงเป็นการให้เวลาแก่พวกมู่เฉียนซีหนีไป
รอจนเมื่อร้อยสำนักใหญ่ฝ่ามาได้ มู่เฉียนซี จวินโม่ซี และหัวหน้าหุบเขาซือคงก็ได้ขี่สัตว์ศักดิสิทธิ์ล่องนภาออกไปเสียแล้ว
พวกเขารู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก “รีบตามไป! ขอแค่เพียงพวกนั้นยังไม่ได้เข้าไปในหุบเขาหมอเทวดา พวกเราก็ยังมีโอกาสอันใหญ่หลวง!”
“นั่นมันมีความเป็นไปได้ที่จะเป็นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์! ไม่ว่าอย่างไรก็จะปล่อยไปไม่ได้!”
“……”
เมื่อขี่อยู่บนสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่บินได้ อาถิงได้ส่งเสียงถึงมู่เฉียนซี “นางผู้หญิงบ้า ข้านั้นจะไม่ไหวแล้ว จะต้องหลับใหลไปช่วงเวลาหนึ่ง”
มู่เฉียนซีตอบ “เจ้าหลับไปเถอะ!”
“เจ้าแน่ใจว่าไม่มีปัญหา?”
ถึงแม้ว่าเขาจะเดาไม่ออกว่าผู้หญิงบ้านางนี้จะทำอะไร
แต่หลังจากที่เข้าไปในหุบเขาหมอเทวดาแล้ว จะต้องเกิดเรื่องอะไรที่ไม่ดีขึ้นอย่างแน่นอน!
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าวางใจเถอะ!”
นางรู้ดีเป็นอย่างมากว่าครั้งนี้เขาสูญเสียพลังไปมากมายเพียงใด ซึ่งไม่อาจที่จะทนได้ไหวอีกต่อไปอย่างแน่นอน
อาถิงกล่าวตอบ “ได้! แต่ข้าจะบอกเจ้าเอาไว้ว่า ไม่ได้รับการอนุญาตจากข้า ห้ามเจ้าตายเป็นอันขาด!”
มู่เฉียนซียิ้มแล้วกล่าว “วางใจเถอะ! ข้านั้นดวงแข็ง!”
หลังจากนั้นก็ไร้ซึ่งเสียงของอาถิง มู่เฉียนซีสัมผัสได้ว่าเขานั้นได้เข้าสู่สภาวะหลับใหลไปเรียบร้อยแล้ว
