ได้รับบาดเจ็บอยู่เช่นเดิม
มิติที่รอบด้านนั้นได้ถูกฉีกจนแหลกสลายไปไม่น้อยเพราะการต่อสู้ในครั้งนี้!
“จะทำร้ายเฉียนรึ! ตายซะ!”
ในรอยแยกแห่งมิติแห่งหนึ่งได้พลันปรากฏเงาร่างสีเขียวขึ้นมาเงาหนึ่ง
เขาพุ่งผ่านไปราวกับภูตผี และได้ดึงหนวดของมังกรปีศาจจ่านคงเอาไว้ จากนั้นก็ลากร่างของมันฟาดลงไปบนพื้นอย่างรุนแรง!
ตูม!
มู่เฉียนซีเบิกตากว้างและมองไปยังเงาร่างที่คุ้นเคยนั้น!
“ชิงอิ่ง ชิงอิ่งเจ้ามาแล้ว!” มู่เฉียนซีอุทานออกมา
เมื่อชิงอิ่งเห็นว่ามู่เฉียนซีไม่เป็นไรก็สบายใจแล้ว ตอนนี้ต้องรับมือกับมังกรปีศาจนี้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน
“เจ้าเป็นใคร? ข้ากลับไม่รู้สึกถึงลมหายใจบนตัวเจ้าเลยแม้แต่นิดเดียว”
เพราะว่าไม่สามารถสัมผัสได้ถึงลมหายใจของชิงอิ่งเลยแม้แต่น้อย มันถึงได้ถูกชิงอิ่งโจมตีจนได้รับบาดเจ็บ
แต่ทว่าอาถิงกลับไม่พอใจ “ไอ้หัวไม้ ใครให้เจ้าออกมาขัดขวางกัน! รีบไสหัวไปอยู่ข้างกายนางแล้วคอยปกป้องนางก็พอแล้ว เพื่อกันมิให้นางโดนลูกหลงจนกลายเป็นขี้เถ้า ส่วนมัน ข้าจะจัดการเอง!”
ผลปรากฏชิงอิ่งตอบกลับไปว่า “เจ้าลงมือช้าเกินไปนัก!”
เมื่อกล่าวจบ เงาร่างสีเขียวก็ได้แวบเข้าไปโจมตีมังกรปีศาจจ่านคงต่อ
อาถิงโกรธเกรี้ยวแทบตาย “เจ้าโง่ เจ้าเข้าใจภาษาคนหรือไม่?”
เสียงของมู่เฉียนซีดังลอยมา “เจ้าหมอนี่ เขามาช่วยเจ้า เจ้าไม่รู้สึกขอบคุณก็ยังไม่ว่า แต่เจ้ากลับไปโกรธเขา นิสัยของเจ้าสามารถแย่ไปกว่านี้ได้อีกหรือไม่!”
“นี่เขาเข้าม
