งผู้น่าสงสาร เพื่อปกป้องเจ้าเด็กชั่วร้ายที่ถูกฟ้าดินไม่ยอมรับผู้นั้นผู้เดียว นึกไม่ถึงว่าถึงกับยอมสละชีวิตของตัวเอง ทำให้จิตวิญญาณของตัวเองบาดเจ็บสาหัส แม้กระทั่งร่างของตัวเองก็ต้องแตกกระจายออกมาชิ้น ๆ เช่นนี้”
มู่เฉียนซีตกใจผงะไปครู่หนึ่ง ผู้ที่ถูกเรียกว่าฟ้าดินไม่ยอมรับผู้นั้น เป็นจิ่วเยี่ยเหรอ!
“เจ้าพูดออกมาให้ชัดเจนเดี๋ยวนี้นะ!”
“ตอนนั้นข้าได้รับคำสั่งให้เอาของล้ำค่าอย่างหนึ่งมามอบให้กับพวกไร้ประโยชน์กลุ่มนั้นของแดนคุก เพื่อให้พวกมันกำจัดชายผู้น่ากลัวผู้ที่ถูกกำจัดมายังแดนคุกผู้นั้น เดิมทีทุกอย่างกำลังเป็นไปอย่างราบรื่น แต่นึกไม่ถึงเลยว่าจะพบกับท่านสุ่ยจิงอิ๋ง นางผู้ที่มีฐานะสูงส่ง นึกไม่ถึงเลยว่าจะลดตัวลงมาในสถานที่ชั่วร้ายและสกปรกเช่นนั้น อีกทั้งยังช่วยปีศาจร้ายผู้นั้นอีก จนในที่สุดตัวเองได้รับบาดเจ็บ”
“เนื่องจากพลังของท่านสุ่ยจิงอิ๋งนั้นร้ายแรงอย่างไม่อาจเทียบได้ แม้แต่ตัวข้าเองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส เจ้าดูรอยแผลเป็นบนร่างข้าสิ ล้วนแต่เป็นสิ่งที่ท่านสุ่ยจิงอิ๋งประทานให้แก่ข้าทั้งสิ้น ถึงแม้ว่ามันจะผ่านมานานหลายปี แต่มันก็ยังไม่หายกลับมาเป็นเหมือนเดิม และข้าก็ไม่ได้หวังให้มันกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วล่ะ”
“นี่เป็นรอยแผลที่ท่านสุ่ยจิงอิ๋งทิ้งไว้บนร่างของข้า!”
หนวดของมันปัดไปที่บาดแผลอันสยดสยองเหล่านั้นเบา ๆ ประดุจว่านี่ไม่ใช่บาดแผล แต่เป็นของล้ำค่าที่มีค่าที่สุดก็มิปาน
“เจ้าหุบปาก
