่งนัก
เจ้าพวกนี้ยังหนังเหนียวจนไม่สามารถโจมตีพวกมันได้แม้แต่นิดเดียว นี่มันช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว
มู่เฉียนซีถามว่า “หอฉงโหลวบนเมฆา มีวิธีเปิดมิติที่ปิดนี่แล้วให้พวกเราออกไปไหม?”
ในเมื่อสู้ไม่ได้ เช่นนั้นพวกเขาก็มีเพียงทางเลือกเดียว นั่นก็คือหนี!
หอฉงโหลวบนเมฆาจะร้องไห้ “นายท่าน พลังของอีกฝ่ายอยู่เหนือข้า ข้าคิดไม่ออกเลยว่าจะเปิดมิติที่ปิดล้อมนี้ได้อย่างไร แย่แล้ว! มันจบสิ้นแล้ว!”
อาถิงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “นางผู้หญิงบ้า ปลุกพี่สาวให้ตื่น ให้พี่สาวพาเจ้าบัดซบหวงจิ่วเยี่ยนั่นมา แผนการตอนนี้คงต้องใช้วิธีหนามยอกเอาหนามบ่งแล้ว”
ในเวลานี้ เขาเองก็ต้องยอมรับว่าชายผู้นั้นแข็งแกร่งพอ
ในสถานการณ์ที่เลวร้ายเช่นนี้เขาสามารถปกป้องนางผู้หญิงบ้าผู้นี้ได้
“สุ่ยจิงอิ๋งเพิ่งสูญเสียพลังไป ถ้าพาจิ่วเยี่ยมาจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือไม่?”
“อย่าไปสนใจอะไรมากเลย ถ้าเจ้าตาย ข้ากับพี่สาวและพวกมันล้วนไม่มีจุดจบที่ดีแน่!” อาถิงกล่าวอย่างร้อนรน
ในเวลานี้ หางของหุ่นเชิดกิ้งก่าตัวหนึ่งได้กวาดไปที่มู่เฉียนซี
มู่เฉียนซียังไม่ทันได้ปลุกสุ่ยจิงอิ๋ง เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีที่น่ากลัวเช่นนี้ นางย่อมไม่สามารถหลบการโจมตีที่น่ากลัวเช่นนี้ได้!
“สาวน้อย!” จวินโม่ซีตกใจมาก เขาลงมือโจมตีหุ่นเชิดกิ้งก่านั่น แต่เขาก็ไม่สามารถเปลี่ยนทิศทางของหางนั่นได้
เงาสีเขียวพุ่งผ่านและผลักมู่เฉียนซีออกไป
ปัง! หางของจิ้งจกตัวนั้
