แต่ทว่าในครั้งนี้การปรากฏตัวของหอฉงโหลวบนเมฆาไม่เหมือนกับครั้งทวีปเสียโจว ที่หลังจากมันปรากฏตัวขึ้นก็ได้เปิดประตูใหญ่ให้แก่ทุกคน
ประตูยังมิได้เปิดออก แต่ที่รอบด้านก็เกิดลมพายุที่สามารถจะฆ่าฟันสิ่งมีชีวิตทุกสิ่งอย่างที่อยู่ใกล้มันได้
แม้ว่าจะเป็นยอดฝีมือระดับมหาจักรพรรดิก็ไม่อาจที่จะโชคดีหนีไปได้
ไม่มีใครที่อยากจะไปตาย จากนั้นพวกเขาก็รู้สึกเหมือนท้องฟ้าและผืนดินจะถล่มลงไป!
ครืน！
บึ้ม!
หน้าผาหัวใจเพลิงที่เดิมทีกว้างเพียงไม่กี่สิบจ้างได้แตกออกอย่างรวดเร็ว！
“ถอย! เร็วเข้า!”
“ออกไปจากที่นี่เร็ว!”
“……”
พวกเขาได้รีบหนีออกห่างเหวที่หุบเขาหัวใจเพลิงอย่างรวดเร็ว ส่วนพยัคฆ์อัคคีเองก็จำต้องยอมล้มเลิกการต่อสู้กับพวกมนุษย์แล้วหนีออกจากจุดที่อันตรายตรงนี้ไปก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที
ภายในเวลาไม่ถึงเสี้ยวชั่วยาม หุบเขาหัวใจเพลิงที่เดิมทีมีความกว้างแค่เพียงไม่กี่สิบจ้าง บัดนี้กลับกว้างถึงราวร้อยจ้าง
หอฉงโหลวบนเมฆายังคงลอยอยู่บนฟ้า
ในที่สุดการสั่นสะเทือนของพื้นดินก็หยุดลง ทุกคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เมื่อรอจนมันสงบนิ่งแล้ว พวกเขาก็ได้มองไปที่รอยแยกของหุบเขาหัวใจเพลิงที่กว้างขึ้นกว่าเดิมนับสิบเท่า
ถึงแม้ว่าหุบเขาแห่งนี้จะกว้างขึ้นกว่าเดิม แต่ก็ยังคงมิอาจมองเห็นจุดสิ้นสุดของมันได้อยู่เช่นเก่า เช่นนี้จึงรู้ได้ว่ามันลึกมากเพียงใด!
“พวกเจ้าดูนั่นสิ นั่นมันคืออะไร?” ในตอนนี้เองได้มีคนผู้หนึ่งกล่าวขึ้นด้วยควา
