ฉียนซีหลบหลีกไปอย่างรวดเร็ว แต่ทว่าคนอื่น ๆ นั้นกลับมิได้โชคดีเช่นนั้น
“อ๊าก!” เสียงร้องอนาถโหยหวนลอยมา
ทุกคนต่างรู้สึกได้ถึงอันตราย จึงได้เดินออกมาจากกระโจมที่พักอยู่ และก็พบว่าพวกเขานั้นได้ถูกเปลวเพลิงล้อมเอาไว้เสียแล้ว
ซือคงชัวกล่าวด้วยความตระหนก “ป่าหัวใจเพลิงไฟไหม้แล้ว ผู้บำเพ็ญภูตธาตุน้ำยังไม่รีบไปดับไฟอีก เร็วเข้า…..”
ทุกคนต่างเงียบงัน หัวหน้าสำนักเฟินกล่าวขึ้น “นี่ไม่ใช่ไฟไหม้ ป่าหัวใจเพลิงสามารถเกิดไฟไหม้ได้เป็นเรื่องไร้สาระสิ้นดี เพลิงนั่นเป็นหนึ่งในสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในป่าหัวใจเพลิง มันคือหนามเพลิง นึกไม่ถึงเลยว่าพวกเราจะมาเจอกับมันเข้า”
“อะไรนะ? หนามเพลิง!”
“ทุกคนรีบหนีเร็ว!”
“…….”
หนามเพลิงนั้นเป็นประหนึ่งปีศาจที่แม้แต่ยอดฝีมือระดับมหาจักรพรรดิก็ยังถูกมันจัดการได้
หัวหน้าสำนักเฟินกล่าว “อย่าตื่นตระหนก พวกเรามาหาทางออกสักแห่งแล้วรีบหนีออกไป!”
แต่เปลวเพลิงรอบด้านนั้นยิ่งลุกลามใหญ่โตมากขึ้นเรื่อย ๆ พวกเขาได้ถูกหนามเพลิงเหล่านั้นล้อมเอาไว้โดยสมบูรณ์แล้ว
หากคิดที่จะหนีออกไป นั่นเป็นเรื่องที่ยากลำบากเป็นอย่างมาก
ฟึ่บฟึ่บฟึ่บ!
หนามเพลิงเหล่านี้เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว พวกมันราวกับเป็นอสรพิษจำนวนมากมาย มันพุ่งเข้าหาเหล่าผู้คนอย่างมืดฟ้ามัวดิน
มีบางคนเป็นผู้ที่โดดเด่นในกองกำลังสำนักนิกายระดับสอง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหนามเพลิงที่น่าสะพรึงนี้ก็ยังสามารถป้องกันพวกมันเอาไว้ได้อยู่!
ครื
