งมิติไม่พบ พลังของพี่สาวข้าก็ยังสามารถที่จะส่งตัวเจ้าออกจากแดนใต้ไปได้”
มู่เฉียนซีกล่าว “หินแห่งมิติ! จะต้องหามันให้พบ!”
แต่ถ้าหากว่านางสามารถจากไปได้แต่เพียงผู้เดียว เช่นนั้นนางคงจะต้องสร้างหอหมอปีศาจในสถานที่อื่นขึ้นมาใหม่
และรากฐานที่ได้วางเอาไว้ในแดนใต้ก็จะไม่ถูกใช้ประโยชน์เลยแต่อย่างใด เหล่าบุคคลที่ได้ฝึกฝนมานั้นก็ไม่สามารถที่จะใช้ได้ เช่นนั้นระยะเวลาในเรื่องการหาข่าวเกี่ยวกับหุบเขาหมอเทวดาของหอหมอปีศาจก็จะยืดยาวออกไปอีกไม่น้อย
ดังนั้นแล้วไม่ว่าอย่างไรก็ตามเครื่องส่งระยะไกลแห่งนี้จะต้องซ่อมมันให้เสร็จสิ้น
เมื่อเห็นว่ามู่เฉียนซีได้ออกมาแล้ว ซือคงชัวได้วิ่งเข้ามาหาแล้วกล่าว “ศิษย์น้อง ในที่สุดเจ้าก็ออกมาเสียที หิวหรือไม่ เราไป……”
“คุณหนูซี ข้าได้จองอาหารที่หอจิ่วเหยียนไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว จะไปร่วมทานอาหารกับข้าหรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ได้สิ!”
พวกเขาทั้งสามคนจึงได้เข้าไปในห้องส่วนบุคคลที่ดีที่สุด ซือคงชัวทำได้แต่เพียงกร่นด่าสาปแช่งจวินโม่ซีและโม่จิ่นอยู่ที่ห้องส่วนบุคคลที่อยู่ติดกัน
เดิมทีเขานึกว่าเขาจะสามารถแสดงเสน่ห์ของตนได้ที่ทวีปเหยียนโจวและทำให้ศิษย์น้องสนใจเขา แต่นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีผู้ดูแลใหญ่อย่างโม่จิ่นโผล่เข้ามา
ไม่ว่าเรื่องรูปลักษณ์ ความสง่างามหรือพื้นหลังด้านการเงินก็ล้วนแต่ได้เหยียบเขาเสียจนแบนติดดิน!
เดิมทีการเผชิญหน้ากับจวินโม่ซีทำให้เขารู้สึกว่าตนเองนั้นอยู่สู