มู่เฉียนซีเอ่ยปากกล่าวว่า “ในเมื่อหัวหน้าหุบเขาซือคงปรารถนาดี เช่นนั้นพวกเราก็ไม่ปฎิเสธ”
ใบหน้าของจวินโม่ซีไม่พอใจเป็นอย่างมาก เขาคิดในใจอย่างโหดร้ายว่า ‘หากยังไม่ยอมตัดใจ ข้าจะเอาเจ้าให้ตายเลยคอยดู’
หุบเขาหมอเทวดาเป็นสำนักนิกายอันดับหนึ่งแห่งแดนใต้ แน่นอนว่ามีอาณาบริเวณของตนเองอยู่ในเหยียนโจว
ที่พักของพวกเขานั้นหรูหราเป็นที่สุด
แต่ละกองกำลังของแดนใต้ต่างก็เริ่มตามหาหินมิติเสมือนไฟที่โหมไหม้
ซือคงชัวได้สอบถามเกี่ยวกับสถานที่ที่สนุก ๆ ในเหยียนโจวอย่างชัดเจน คิดอยากจะเชิญมู่เฉียนซีไปเดินเที่ยว
มู่เฉียนซีกล่าว “ไม่จำเป็น ข้าไม่อยากไป พวกเราไปดูค่ายกลส่งระยะไกลของเหยียนโจวกันเถอะ!”
ถูกปฏิเสธอีกครั้ง ใบหน้าของซือคงชัวเคร่งขรึมลง จากนั้นก็กล่าวว่า “ได้!”
ตอนนี้ ค่ายกลส่งระยะไกลที่เสียหายได้ถูกสำนักเฝินเยี่ยนส่งยอดฝีมือมาเฝ้าเอาไว้แล้ว
เมื่อเห็นมู่เฉียนซีและพวกเข้ามาใกล้ พวกเขาก็กล่าวขึ้นว่า “เจ้าพวกหนุ่มสาว ค่ายกลส่งระยะไกลใช้ไม่ได้แล้ว พวกเจ้ากลับไปเถอะ!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าแค่อยากมาดูว่าค่ายกลส่งระยะไกลถูกเสียหายไปถึงระดับไหนแล้ว”
“ตอนนี้ค่ายกลส่งระยะไกลจะเสียหายอีกไม่ได้เด็ดขาด ท่านเจ้าสำนักได้กำชับเอาไว้แล้วว่าจะให้ใครเข้าใกล้ไม่ได้”
“พวกเราเป็นคนของหุบเขาหมอเทวดา เข้าใกล้ไม่ได้อย่างนั้นเหรอ?” ซือคงชัวกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว
“หุบเขาหมอเทวดา!” พวกเขาตกใจผงะไปครู่หนึ่ง
“ต่อให้เป็นหุบเขา
