นี้มีนิสัยเหมือนกับตาเฒ่าประหลาดผู้นั้นมาก
นางกล่าว “ขายหน้าเหรอ นั่นเป็นถึงวัตถุวิญญาณขั้นปฐพีเชียวนะ ข้างนอกขายราคาสูงมาก เจ้าทำหม้อยาราคาแพงของข้าพังจนไม่เหลือซากเช่นนี้เจ้าต้องชดใช้! ข้ายากจนมากนะ”
จวินโม่ซีได้ยินมู่เฉียนซีบอกว่าตัวเองจนเช่นนี้ เขาก็กลั้นขำเอาไว้จนแทบช้ำใน
สาวน้อยผู้ชั่วร้ายอย่างไร้ที่เปรียบผู้นี้ไม่เพียงแต่หลอกลวงคน แม้กระทั้งหม้อยานางยังหลอกได้
“เด็กหาเรื่อง ไร้เหตุผล!”
“หากเจ้าไม่อนุญาตให้พวกข้าใช้หม้อยา เจ้าก็แยกร่างให้ข้าสักสามสี่ร่างสิ!”
คนอื่นเข้ามาในโลกของหม้อยานี้ต่างก็อกสั่นขวัญหาย แต่มู่เฉียนซีกลับต่อรองเงื่อนไขกับหม้อพิษสามอสูร
“สาวน้อย นี่เจ้าเรียกร้องความต้องการกับข้า เจ้าช่างบังอาจมากเกินไปแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าว “ถ้าไม่ให้ เจ้าก็ส่งข้าออกไปเดี๋ยวนี้เลย ข้าไม่ซงไม่สอบมันแล้ว พอแค่นี้!”
“นี่เจ้าท้าทายข้า!”
“ใช่! ท้าทาย แล้วยังไง?”
หากหม้อพิษสามอสูรสามารถแปลงร่างมาเป็นมนุษย์ได้ มันต้องยืนจ้องหน้ามู่เฉียนซีจนดวงตาแทบจะถลนออกมาเป็นแน่
“นานมากแล้วที่ไม่ได้เจอเด็กที่น่าสนใจเช่นเจ้า เจ้าต้องการหม้อยา ได้ ข้าจะให้เจ้าเอง” น้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยความเหงา
แต่ละวันก็อยู่กับท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาผู้จอมปลอมน่าเบื่อผู้นั้น หากสนุกก็แปลกแล้วล่ะ
ครั้นแล้วหม้อยาสองใบก็ปรากฏขึ้นต่อหน้ามู่เฉียนซีและจวินโม่ซี
มู่เฉียนซีกล่าว “นี่ เจ้าตะกละ มาแข่งความเร็วกันไหมล่ะ
