พิษต่อผู้อื่นจะถูกตัดสินเป็นการใช้วิชามารและถูกขังไว้ในคุกได้ดิน?”
ซือคงชัวตอบ “ใช่!”
“เช่นนั้นก็ง่ายแล้ว! มู่เฉียนซีสะบัดมือเบา ๆ
ศิษย์พี่หลิวตะโกนขึ้น “ซือคงชัว ระวัง! รีบหลบไป!”
ปัง!
สองคนนั้นถูกปกคลุมไปด้วยพิษของมู่เฉียนซี ซือคงชัวกล่าวด้วยความตกตะลึง “เจ้า…ศิษย์น้อง เจ้ากล้าที่จะใช้พิษกับพวกเรา เจ้า…..”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างจนปัญญา “ช่วยไม่ได้ ข้าต้องการที่จะไปช่วยศิษย์พี่ จึงต้องลำบากพวกท่านทั้งสองหน่อยแล้ว”
ในเมื่อการใช้พิษจะถูกลงโทษ พิษที่มู่เฉียนซีปล่อยไปนั้นจึงเป็นชนิดที่รุนแรงอย่างมาก
เมื่อได้ยินคำพูดของมู่เฉียนซี ซือคงชัวก็โกรธเสียจนแทบกระอักเลือด และสีหน้าของศิษย์พี่หลิวผู้นั้นเองก็หม่นคล้ำอย่างที่สุด
พิษนี้พวกเขาไม่อาจที่จะแก้มันได้เลย พวกเขาชาไปทั้งตัวจนขยับไม่ได้ราวกับว่ามีมดเป็นพันเป็นหมื่นตัวมาไต่อยู่บนร่างของพวกเขา มันเจ็บปวดอย่างที่สุด
“ใช้วิชามารทำร้ายศิษย์ร่วมสำนักในการสอบ การลงโทษคือถูกขังอยู่ที่ใต้ดิน”
ครืน! เสียงหนึ่งดังขึ้น มู่เฉียนซีได้ตกไปที่คุกใต้ดิน
“น่าขยะแขยง!” ซือคงชัวมองเงาร่างมู่เฉียนซีที่ตกลงไปพร้อมตะโกนออกมา
ถ้านางผู้หญิงโง่ผู้นี้ลงไปด้านล่างแล้ว เช่นนั้นมิใช่ว่าพลาดโอกาสในการเป็นศิษย์คนสนิทของท่านผู้เฒ่าไปหรือ?
เห็น ๆ อยู่ว่านางมีโอกาสที่จะได้เป็นศิษย์คนสนิทของผู้เฒ่ามากที่สุด แต่กลับทิ้งมันไปเพื่อมู่เฉียนโม่เพียงผู้เดียว
ปึก!
สิ่งที่เรียกว่าคุก
