ช่างกวนเซียงกล่าวอย่างตกใจ “พี่ชเว เจ้าบอกว่าเจ้าไม่คู่ควรกับนาง คนที่หยิ่งยโสอย่างเจ้ากลับพูดประโยคเช่นนี้ออกมา ผู้หญิงคนนี้มีดีตรงไหนกัน?”
“ใบหน้าธรรมดาเช่นนี้ เจ้าชอบไปได้อย่างไร? ข้าด้อยกว่านางตรงไหน?” นางจ้องมองใบหน้าของมู่เฉียนซีอย่างโกรธเคือง
ซือคงชเวกล่าว “เซียงเอ๋อร์ การชอบใครสักคนหนึ่ง มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับรูปลักษณ์ภายนอก สำหรับข้า…”
จวินโม่ซีพูกแทรกขึ้นมาว่า “เช่นนั้น จะยังประลองกันหรือไม่? ดูเหมือนว่าการประลองในครั้งนี้ แม้แต่หัวหน้าหุบเขาเองก็ไม่มีสิทธิ์เข้าไปก้าวก่าย ส่วนนายน้อยหุบเขานั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย ”
เขาไม่อาจปล่อยให้ซือคงชเวพูดต่อไปได้ ยิ่งพูดก็ยิ่งน่าสะอิดสะเอียน เขาจะทนไม่ได้เอา
ใบหน้าของซือคงชเวหม่นคล้ำ เขาคิดจะใช้โอกาสนี้สารภาพรักเพื่อให้สาวน้อยเฟิงเยี่ยซีผู้นี้ได้รู้ถึงเจตนารมณ์ของเขา แต่กลับถูกเจ้าเด็กนี่รบกวน
เขา… ต้องจงใจเป็นแน่!
ช่างกวนเซียงกล่าว “ประลอง ต้องประลองอย่างแน่นอน! ข้าขอดูหน่อยสิว่าสาวน้อยนางนี้มีความสามารถอะไรกันแน่ ถึงได้ทําให้พี่ชเวประจบประแจงนางขนาดนี้”
ทุกคนมองจวินโม่ซีด้วยความประหลาดใจ ไม่ใช่ว่าเจ้าหนุ่มนี่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับศิษย์น้องของตนหรอกหรือ?
ตอนนี้กลับผลักไสศิษย์น้องของตนให้ตกอยู่ในอันตราย
ซือคงชเวกล่าว “เจ้าคิดจะสังหารศิษย์น้องเฟิงหรือ? ศิษย์น้องมู่”
จวินโม่ซีตอบ “เปล่า! ก็แค่การประลองเท่านั้น การทะเลาะวิวาทระหว่างผู้ห