วย”
ผีเสื้อตัวใสตัวหนึ่งโบยบินออกไป นางได้นำกลิ่นสำหรับเอาไว้ติดตามใส่ไว้ในกล่องที่เก็บไขกระดูกราชาหยกเขียวเอาไว้
สิ่งที่นางต้องการ ถึงต่อให้ส่งมอบให้ผู้อื่นไปชั่วคราว แต่นางก็ต้องนำกลับมาให้ได้
ทางพวกผู้อาวุโสสูญเสียกำลังคนไปแล้วมิน้อยถึงสลัดจากสัตว์อสูรเขียวมาได้ แต่บัดนี้ก็ได้พบเข้ากับผู้ที่วิ่งฝ่าเข้ามาด้วยตัวที่เปียกชุ่มไปด้วยเลือด
“นั่นมัน…สาวน้อยผู้นั้น!”
ร่างกายของมู่เฉียนซีเต็มไปด้วยเลือดทั้งตัว นางกล่าวอย่างอ่อนแรง “ท่านผู้อาวุโส รีบไปช่วยนายน้อยเร็ว พวกเขาอยู่ทางนั้น….”
มู่เฉียนซียื่นมือชี้บอกไปที่ทิศทางหนึ่ง และราวกับว่านางได้ใช้พลังเฮือกสุดท้ายที่มีอยู่ทั้งหมดไปแล้ว นางจึงสลบล้มลงไปในทันที
“เกิดเรื่องขึ้นกับนายน้อยแล้ว รีบไปเร็ว! เอาตัวสาวน้อยนี้ไปด้วย!”
เนื่องเพราะได้ยินว่าเกิดเรื่องขึ้นกับนายน้อย พวกเขาจึงร้อนรนใจดั่งไฟสุมอก! เลยขี้เกียจที่จะสละเวลามาดูบาดแผลของมู่เฉียนซี จึงทำให้มู่เฉียนซีรอดผ่านไป
อู๋ตี้และเสี่ยวหงที่อยู่ในมุมมืดก็พึมพำกัน “ทักษะการแสดงของนายท่านนับวันจะดีขึ้นเข้าไปทุกที แม้แต่ข้าเองยังเกือบที่จะถูกนางหลอกเข้าเสียแล้ว”
“เลือดนั่นช่างสมจริงยิ่งนัก!”
