เมื่อได้ยินเสียงนี้ สุนัขรับใช้ของสองพี่น้องตระกูลเก๋อราวกับหนูเห็นแมวก็มิปาน พวกเขาไม่กล้าเคลื่อนไหวแล้ว
แม้แต่เก๋อเหลียงก็ทำตัวดีขึ้นมาไม่น้อย และเก๋อซือก็เดินไปที่ชายวัยกลางคนผู้เย่อหยิ่งไม่ยอมใครผู้นั้นและกล่าวว่า “ท่านผู้ดูแล พวกเราศิษย์น้องหนุ่มสาวก็แค่แลกเปลี่ยนความรู้กันก็เท่านั้น ไม่มีใครต่อสู้กันเลยขอรับ”
มู่เฉียนซีกล่าว “ไม่มี! ไม่มีได้อย่างไรกัน คนทั้งกลุ่มรังแกพวกข้าสองคน ท่านผู้ดูแลจัดการอย่างยุติธรรมด้วย”
ท่านผู้ดูแลมองไปที่มู่เฉียนซี “บอกมา ตกลงมันเกิดเรื่องอันใดกันแน่ ?”
“เรื่องนี้ต้องเล่าตั้งแต่เมื่อวาน…..”
มู่เฉียนซีได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจน ไม่เสริมเติมแต่งแต่อย่างใด
“เก๋อเหลียง เก๋อซือ นี่พวกเจ้าทำเช่นนี้ก็ศิษย์น้องอย่างนั้นรึ ?”
“นับจากวันนี้เป็นเวลาหนึ่งเดือน ห้ามขึ้นเขาโอสถเด็ดขาด”
“หากมีครั้งต่อไปอีก จะต้องลงโทษขั้นเด็ดขาด!”
เก๋อซือกล่าว “ท่านผู้ดูแล พวกเขาทำให้น้องชายข้าบาดเจ็บนะขอรับ!”
“ศิษย์น้องทั้งสองเพิ่งจะเข้ามาในหุบเขาหมอเทวดา พลังก็ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมาก ต่อให้ทำให้บาดเจ็บก็บาดเจ็บเพียงแค่แผลเล็กน้อยเท่านั้น ข้ารู้ว่าเจ้าปกป้องน้องชายของเจ้า แต่อย่าทำตัวเป็นกระต่ายตื่นตูมไปนักเลย”
เก๋อเหลียงที่อาการทางกระดูกยังไม่ดีขึ้นตอนนี้สีหน้าของเขาบิดเบี้ยวจนดูไม่ได้แล้ว “บาดเจ็บเพียงเล็กน้อยอย่างนั้นเหรอ ท่านผู้ดูแล……”
เก๋อซือห้ามเก๋อเหลียงไว้ เขานั
