ะแล้วก็เอามันออกมา จนสุดท้ายเอายาระดับเก้าออกมา ทำให้ทุกคนตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น
“สองคนนี้คงจะไม่ใช่บุตรสาวบุตรชายแท้ ๆ ของท่านหัวหน้าหุบเขาหรอกกระมัง!”
“ยาวิญญาณขั้นปฐพีระดับเก้าก็ส่งมอบให้ภายในพริบตา ภูมิหลังของพวกเขามาจากไหนกันแน่!”
“พวกเขาไม่ธรรมดาแน่ มิเช่นนั้นก็ไม่กล้าสู้รบกับพี่น้องตระกูลเก๋อหรอก อีกอย่างท่านผู้ดูแลก็ปกป้องพวกเขาเป็นพิเศษ”
ตอนนี้ มู่เฉียนซีกับจวินโม่ซีได้ยืนอยู่จุดสูงสุดของเขาโอสถชั้นที่สิบแปด
หลังจากมองดูเสร็จ มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “สิ่งที่ข้าตามหา อยู่ล่างภูเขา แต่เป็นอาณาเขตของหุบเขาหมอเทวดา พวกเราไม่สามารถขุดภูเขาทั้งลูกแล้วไปหามัน มันโจ่งแจ้งเกินไป!”
จวินโม่ซีกล่าว “ไร้หนทางแล้ว รอเจ้าจัดการกับหุบเขาหมอเทวดาได้เมื่อไหร่ เมื่อถึงตอนนั้นเจ้าอยากจะขุดยังไงก็ขุดได้ไม่ใช่หรอกเหรอ ?”
“ที่เจ้าพูดก็ถูก ต่อไปก็ตั้งใจฝึกเถอะ!”
จวินโม่ซีกล่าว “ใช้ยาวิญญาณขั้นปฐพีระดับเก้าเม็ดหนึ่งแลกกับสถานที่ฝึกบำเพ็ญ เจ้านี่นะช่างฟุ่มเฟือยจริง ๆ”
“เจ้าเป็นถึงยอดปรมาจารย์นักปรุงยา ใช้ยังไงก็ใช้ไม่หมดไม่ใช่เหรอ ?”
ชั้นที่สิบแปด นานมากแล้วที่ได้ใช้ แต่เมื่อมู่เฉียนซีกับจวินโม่ซีขึ้นไปใช้ทุกวันเช่นนี้ ทั้งสองก็ได้โด่งดังในหุบเขาหมอเทวดาทันที
ต่อให้พวกเขาเป็นนักปรุงยา แต่ยาขั้นปฐพีระดับสูงเช่นนั้นก็ไม่อาจเอามาใช้ราวกับเม็ดทรายเช่นนี้!
สิ้นเปลืองเกินไปแล้ว! สิ้นเปลืองเกินไปแล้วจริง ๆ!
พว
