นช่างเด็กเสียจริงเชียว
มู่เฉียนซีเดินขึ้นไปที่ชั้นสองได้อย่างง่ายดาย จวินโม่ซีเองก็เช่นกัน
จวินโม่ซีถามขึ้น “จะขึ้นไปชั้นสามหรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “เพื่อประกันว่าเราจะผ่านไปได้อย่างสมบูรณ์ แน่นอนว่าต้องขึ้นไป”
สำหรับพวกเขาแล้วแรงกดดันสมาธิของชั้นที่สามนั้นไม่ได้ยากลำบากเลย
เมื่อตอนที่พวกเขาเดินขึ้นไปชั้นบนนั้น ผู้อาวุโสและเจ้าหุบเขาส่วนนอกก็ล้วนแต่ตะลึงงัน
“มีคนขึ้นไปชั้นที่สามได้ด้วยระยะเวลาที่รวดเร็วเช่นนี้แล้ว?”
“การคัดเลือกในครั้งนี้กลับมีลูกศิษย์ที่มีพลังสมาธิแข็งแกร่งเช่นนี้”
“ช่างเหนือความคาดหมายเสียจริง! แต่ทว่าการทดสอบของชั้นที่สามนั้นยากที่สุด มีพลังสมาธิดีก็ไม่แน่ว่าจะสามารถสอบผ่านได้อย่างราบรื่น!”
สำหรับนักปรุงยาผู้หนึ่งพลังสมาธิเป็นสิ่งที่สำคัญเป็นอย่างมาก แต่ทว่าพรสวรรค์ในการปรุงยานั้นก็มิอาจที่จะขาดได้
บนชั้นที่สามมีประตูอยู่ทั้งหมดเก้าบาน ในประตูแต่ละบานจะมีการทดสอบอยู่หนึ่งชนิด
จวินโม่ซีเดินไปที่หน้าประตูบานหนึ่งแล้วกล่าว “ข้าเข้าไปก่อนนะ แล้วมาดูกันว่าถึงตอนนั้นพวกเราสองคนใครจะเป็นผู้ที่ผ่านการทดสอบก่อน!”
มู่เฉียนซีผงกหัวกล่าว “ได้!”
หลังจากที่จวินโม่ซีได้เปิดประตูบานนั้นออก มู่เฉียนซีเองก็เปิดประตูอีกบานออกเช่นกัน
ภายในห้องนั้นมีล้อหมุนขนาดใหญ่ล้อหนึ่ง แล้วก็มีลูกดอกปาเป้าอยู่หนึ่งดอก ที่บนป้ายหินมีอักษรเขียนเอาไว้
“เมื่อหยิบลูกดอกขึ้นมาวงล้อขนาดใหญ่นั้นก็ได้
