้างๆได้แล้ว แต่ตรงห้องปรุงยาของพวกเขานั้นกลับไม่มีกลิ่น!
สีหน้าของพวกจินเลี่ยฮั่วซีดเผือด “ไม่มีกลิ่นของยา พวกเราก็ไม่มีทางวิเคราะห์ได้ ดูแล้วพวกหุบเขาหมอเทวดาใช้วิธีสกปรกกับพวกเราอีกครั้งแล้ว และครั้งนี้มันก็เป็นครั้งที่สองแล้วด้วย พวกเราผ่านรอบแรกมาได้แต่กลับจะตกรอบสอง”
จวินโม่ซีกล่าวขึ้น “เงียบก่อน ใครบอกว่าเป็นไปไม่ได้”
ในตอนนี้มู่เฉียนซีกับจวินโม่นั้นไร้ซึ่งความตึงเครียด หากแต่พวกเขากำลังหลับตาเพื่อรวมสมาธิ นั่นจึงทำให้พวกเขาเองก็สงบอารมณ์ลงมาได้ จะต้องมีหนทางอย่างแน่นอน ต้องมีแน่!
ชัยชนะอันยิ่งใหญ่ในครั้งก่อนหน้าทำให้พวกเขามีความเชื่อมั่นในตัวมู่เฉียนซีและจวินโม่ซีเป็นอย่างมาก
“การสกัดยาเสร็จเรียบร้อย เริ่มเขียนคำตอบได้!”
มู่เฉียนซีจับพู่กันขึ้นมาแล้วเริ่มเขียน เมื่อเขียนเสร็จแล้วนางก็กล่าว “นี่เป็นคำตอบที่ถูกต้องรีบลอกเร็วเข้า!”
พวกเขารู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง เห็นกันอยู่ว่าไม่มีกลิ่นเลยแม้แต่น้อย แต่ทำไมนางถึงรู้ได้
จวินโม่ซีกล่าว “พวกเจ้าไม่ลอกเดี๋ยวข้าลอกเอง!”
“พวกเจ้า…พวกเจ้ากำลังทำอะไรกัน?” ผู้อาวุโสที่คุมสอบอยู่เห็นพวกเขากล้าลอกกันตรงนี้อย่างบังอาจจึงเกิดโทสะขึ้น!
มู่เฉียนซีกล่าวตอบ “ผู้อาวุโส ท่านเองก็มิได้บอกว่าไม่สามารถดูคำตอบของผู้อื่นได้นี่!”
“ใช่ ข้าไม่ได้พูดเอาไว้!”
เพราะกลุ่มกองกำลังต่างๆได้ถูกจับแยกผสมกับผู้เข้าร่วมจากที่อื่น ซึ่งเป็นการจับแยกกันสอบกับคนของกลุ
