นึ่งได้ก็คุ้มค่าแล้ว
“ข้าขอต่อต้าน ข้าต่อต้าน!” จวินโม่ซีแทบจะระเบิดออกมาแล้ว
“เนื้อนี้ข้าเป็นผู้ย่าง ข้ามีอำนาจในการตัดสินใจ!”
“แต่ส่วนที่เหลือนั้นเป็นของข้า ข้าไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจรึ?”
“ข้าสามารถเลิกล้มการย่างเนื้อนี้ได้ เจ้ามาย่างเองสิ!” มู่เฉียนซีกล่าวพร้อมยิ้มตาหยีมองไปทางจวินโม่ซี
หลังจากที่จวินโม่ซีนึกถึงวีรกรรมอันหาญกล้าของตนเมื่อก่อนหน้านี้ที่ได้ลองย่างเนื้อดูและจากนั้นก็ได้เผาป่าไปทั้งผืนขึ้นมา เขาก็รีบส่ายหน้าอย่างรีบร้อน
“ให้เจ้าย่างเสียดีกว่า! ข้าจะไปหามาเพิ่มอีกหน่อย!”
เพื่อที่จะไม่ให้ตนเองอดอยาก นักปรุงยาจวินได้แปลงร่างเป็นนายพรานใหญ่จวิน
ปรากฏว่ากิจการการขายเนื้อย่างของมู่เฉียนซี ณ ที่แห่งนี้ดีขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาไม่จำเป็นต้องไปปล้นสมุนไพรวิญญาณจากพวกศิษย์พี่หุบเขาหมอเทวดาก็สามารถหามาได้สิบถึงยี่สิบกว่าชนิดแล้ว
เพราะกลิ่นของเนื้อย่างนั้นหอมเกินไปนัก จึงมิเพียงแต่ดึงดูดผู้เข้าร่วมการทดสอบเข้ามาเท่านั้น หากแต่มันยังได้ดึงดูดเอาศิษย์พี่หุบเขาหมอเทวดาพวกหนึ่งเข้ามาด้วย
“ฮึ่ม! สิ่งที่หุบเขาหมอเทวดาของพวกเราต้องการจะรับเข้ามาคือนักปรุงยา หาใช่คนครัวไม่! สองคนนี้ไม่ยอมที่จะหาสมุนไพรวิญญาณให้ดี แต่กลับใช้วิถีมารทางลัดหาสมุนไพรวิญญาณ”
“นั่นนะสิ นี่มันเป็นความอัปยศของพวกเรานักปรุงยา!”
“พวกเขาเป็นนักปรุงยาของตระกูลจิน ภารกิจที่ผู้อาวุโสมอบให้พวกเขานั้นหนักหนาสากรรจ์นัก คิดที่จะใ
